dinsdag 17 februari 2015

Show 'n Tell: 1-2, 1-2

Hij is eindelijk af, de CAL-deken van Red Heart, ja die ik vorig jaar rond deze tijd startte. Nee, hij is niet perfect. En nee, ik zou er voor geen goud nog een maken.  :(

Probleem nummer 1, was dat de lapjes allemaal een andere steekverhouding bleken te hebben. Alle lapjes hadden een opzet-ketting van 36 lossen en zouden dus allemaal even groot moeten worden, maar dat werden ze niet. Dus was het elke keer maar hopen dat ik de juiste haaknaald had voor het patroon. Hoewel ik zag dat anderen dit probleem ook hadden, stond niks over naalddiktes of steekverhoudingen in het patroon. Het enige advies van Red Heart was: dan pak je een andere haaknaald. Maar ja, als je voor de derde keer je lapje moet uithalen omdat je lapje wéér te groot of te klein is, tja, dan gaat de lol er wel vanaf.



Probleem nummer 2, was dat mijn lapjes veel kleiner uitvielen dan de bedoeling was. Nu had ik daar op zich wel een beetje rekening mee gehouden, want ik had immers ander garen uitgekozen wat ook wat dunner was. Maar dat de lapjes zó klein zouden worden, daar had ik niet helemaal op gerekend. Nu had ik dus ondertussen bedacht dat ik ook wel een aantal blokjes erbij zou kunnen maken zodat de deken groter zou worden. En misschien een dikke rand eromheen. Nou, niet dus.



Want daar kwam probleem nummer 3. Ik had op de goede gok een heel aantal bollen ingekocht. Mijn idee was: je kunt altijd bij halen. Ja, je zit wel met kleurbaden, maar zeker in zo'n deken kun je daar wel omheen. Een beetje handig de blokken naast elkaar positioneren en het valt niet op. Nu kwam ik dus op het punt dat ik garen moest bijhalen. Ik nam een label mee naar de winkel, kocht een aantal nieuwe bollen van dezelfde kleur en kwam er thuis achter dat de Zeeman kennelijk zulke grote verschillen heeft in de kleurbaden dat ik twee hele verschillende kleuren rood had. Mijn oude garen was een mooi donker rood, warm en sfeervol. Firebrick-rood. Het nieuwe garen was een fel, beetje kil rood. Brandweerauto rood. Niks mis mee hoor (zou rood nooit willen beledigen), maar zo totaal anders dat het niet te combineren viel. Dus bleef het bij de voorgeschreven 20 lapjes. En een smalle rand. Tja, jammer dan.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen