dinsdag 5 augustus 2014

Over de bloemetjes en de bijtjes V

Het bijenseizoen begint zo onderhand aan zijn einde te komen. De zomer ook, je merkt het aan het korter worden van de dagen. De honingbijen zijn nu allemaal druk bezig met het maken van een wintervoorraad en winterbijen. Hommelkoninginnen zullen geboren worden en bezig gaan met het kweken van een vetlichaam. Gelukkig hebben we de foto's nog. Van juli dan. 

Een hommeltje aan een bloemetje waarvan ik de naam wederom ben vergeten. Ik heb deze drie jaar geleden
van de tuinbuurvrouwen gekregen. Eentje die zich kwistig uitzaait, die de bijen erg lekker vinden en de blaadjes
zouden ook gegeten kunnen worden, al heb ik dat laatste nog nooit geprobeerd. 


Ook deze Oost Indische kers kreeg ik van de tuinbuurvrouwen. Ik snap nu waarom, want ook deze zaait zich
gewillig uit. Maar omdat de bijen ze lekker vinden (maar vlinders kennelijk niet, wat rupsen weghoudt) vind ik
dat niet zo heel erg. De bloemen kunnen ook door mensen gegeten worden, ze zijn fris en een beetje kruidig. 

Een honingbij op de wilde marjolein. Weer zo'n eetbaar én snel vermenigvuldigend plantje. Ze staan inmiddels
aan weerskanten van het pad langs de heg. En bloeiend zijn het lange, slungelige planten die dan dus omvallen
en het pad blokkeren. Gelukkig gaat het pad nergens heen en heb ik nog geen klachten gehad. Ik vind het in elk
geval een heel erg gezellig stukje. 


Ze vliegt net weg, maar ook de citroenmelisse in bloei, die overigens naast de marjolein staat, is een feestmaal
voor de bijtjes. Wederom, ze blokkeren het pad, maar ik vind ze een feestje. Ook eetbaar, maar eigenlijk het
lekkerste om thee van te trekken.



Een hommel in de bloeiende stokroos. Jaaa ze bloeien weer (of eigenlijk, zijn al bijna uitgebloeid). Eén van mijn
meest favoriete bloemen; uitbundig, groot en kleurrijk. En natuurlijk een goede bijenplant.
De bijen moeten vrij ver de bloem in om bij de nectar te komen. Ze worden dan helemaal onder de stuifmeel
gestort. Prachtig om te zien. 

Deze hommel rust even uit op de knoppen van de stokroos, om zichzelf te wassen en te ontdoen van een flinke
lading stuifmeel op ongewenste plaatsen. Plaatje. 

Ik moet tot mijn schaamte bekennen dat ik geen idee meer heb waar of wanneer ik deze foto heb genomen.
Ik vermoed, bij de tuinbuurvrouwen in de tuin. Wat voor een bloem het is, weet ik dus ook niet meer. Gewoon
een goudsbloem misschien? Ik elk geval een prachtig bijtje. 

Bij de schoonouders in te tuin: bloeiende kardoen. Kardoen is familie van de artisjok, dus ook je artisjok laten
schieten is leuk voor de bijtjes. Het worden enorm hoge (min. 2 meter) hoge stokken met enorme paarse bollen erop.
Tussen al die paarse sprieten zit het vol met (mijn eigen honing-)bijen.  


Ik las laatst ergens dat komkommers niet bestoven hoeven te worden. Kennelijk denkt dit bijtje er anders over.
Overigens is dit niet de enige dag dat ik bijen bezig heb gezien bij de bloemen van de komkommers. Nom. Bijen
lustten trouwens ook graag stuifmeel en nectar van courgettes, pompoenen en meloenen, die allemaal familie van
elkaar zijn. Ik heb alleen niet zo heel veel van die planten staan, en vooral de grotere varianten zijn moeilijk om
in de bloem een foto te maken. 

Dit bijtje zat wederom in de tuin van mijn schoonouders, in hun 'vlindertuin' waar het vol staat met mooie,
paarsbloeiende planten. Ik heb geen idee wat het is. Een soort kruid vermoed ik. 

Een slechte foto, maar weer kleine bloemetjes dus weinig voedsel per bloemetje en dus ook
een bij die heel snel van het ene naar het andere bloemetje gaat. Dit is de bloeiende
bergsteen tijm. Eén van mijn favorieten die ik bij toeval ontdekte toen we ooit eens heel veel
plantjes kochten voor op ons balkon. Kleine, lieve bloemetjes en een heerlijk geurend plantje
(maar NIET eetbaar). Ook de bijen vinden hem erg leuk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen