dinsdag 15 juli 2014

Honing

Naast stuifmeel halen bijen nectar uit bloemen. Nectar is voor volwassen bijen het voedsel, maar het wordt ook gebruikt om het stuifmeel wat smeuïger te maken. Bijen vervoeren nectar in hun maag, de belangrijkste lading is het best beschermd. Honingbijen hebben behalve nectar voor zichzelf ook honing nodig voor hun colonie-genoten en om een voorraad aan te leggen. Solitaire bijen zijn wat nectar betreft minder bewaar-zuchtig.


De werksterbijen die bloemen-taken hebben brengen de nectar binnen en geven deze weer over aan hun soortgenoten in het nest. Deze vermaken de nectar vervolgens in hun maag tot honing, die dan weer uitgespuugd wordt in de cellen van de honingraten. Het is per bloemensoort verschillend hoeveel water er in de honing zit, perenbloesem bijvoorbeeld is heel erg dun. Alle honing moet wel nog ingedampt worden om goed te kunnen bewaren, alle 'rauwe' nectar is hiervoor te waterig en waterige honing gaat schimmelen. Ingedampte honing daarentegen is jaren lang houdbaar. Als de bijen de honing ver genoeg ingedampt hebben wordt de cel afgesloten met een dekseltje van was.



Bijen hebben hun honingvoorraad nodig voor de dagen dat ze niet kunnen vliegen, bijvoorbeeld bij erg veel regen of erge kou. Een goede wintervoorraad is dan ook erg belangrijk. Maar, als het goed weer is halen bijen altijd honing binnen, of ze nu eigenlijk genoeg hebben of niet. En daar maken wij weer dankbaar gebruik van, door wat van die honing te oogsten.

Hier moet ik wel even een kanttekening maken: Ik imker natuurlijk, dat betekend dat mijn bijen altijd op hun eigen honing overwinteren. Traditionele imkers halen vaak te veel honing weg, wat dan weer aangevuld wordt door de bijen in de herfst te voorzien van suikerwater. Ieder natuurlijk zo zijn methode, maar ik ga er vanuit dat wat de bijen zelf halen voor hen (en hun gezondheid) het beste is. 




Honing dus. Een imker kan honing oogsten als deze voldoende ingedampt is. Zoals ik al zei: te waterige honing gaat schimmelen. Officieel mag honing pas verkocht worden als deze (ik geloof) 80% is ingedampt en dus nog maar uit 20% uit water bestaat. Er zijn speciale meetapparaatjes voor om dit op te meten. Wat ik heb geleerd is dat als minimaal 3/4 van je raam verzegeld is, dan zit je goed. Vorige week kon ik mijn eerste twee ramen met honing meenemen. En afgelopen week nam ik er nog 2 mee.



Om de honing te kunnen oogsten moet eerst dat dekseltje er weer af. Hier zijn speciale ontzegelvorken voor in de handel. Maar ik ben goedkoop, ik gebruik een scherp mes. Dat kan mede omdat ik mijn honing niet slinger (want honingslingers zijn erg prijzig), maar ik gebruik een zeef. Het is dan minder belangrijk dat de raten mooi heel blijven, ik gebruik die namelijk niet nodig een keer.



De raten worden vervolgens van de ramen losgesneden en in stukken in een dubbele zeef gelegd waar alle honing er langzaam uitloopt. 


Daarna mag de honing in (schone!) potjes.


En zie, niet alleen stuifmeel, maar ook honing van verschillende bloesem kleurt anders. Rechts is oogst nr. 1 en links is oogst nr. 2. Er bestaan apparaatjes waarmee te meten is welke bloesem er in zit, daarmee kan en mag je dan dus zeggen of het bijvoorbeeld lindehoning is, of kastanjehoning. Maar goedkope-ik heb dat niet, en eigenlijk kan het me ook geen bal interesseren.  



Afgezien van deze honing dan. African-flower honing. Een echte special uit de tuin van mijn schoonouders.














Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen