maandag 31 maart 2014

Musical Monday: Terence Trend D'Arby

Introducing the Hardline According to Terence Trend D'Arby is one of the albums I got to know and love while a child. Now, so many years later, I still think it is one of the best albums ever made.

Terence Trend D'Arby sold over 14 million copies of the album and it won him a grammy for best male RnB artist in 1988. However, this is the only album the man every made that seems to have been in the spotlights. Maybe because of trouble with his record label. In 2001 D'Arby changed his name to Sananda Francesco Maitreya and settled in Munich (Germany) where he set up his own record label, called Treehouse Pub. A year later, he moved to Milan, Italy where he started to work on new material, which mostly is released through his website.



The music by D'Arby has a very particular sound. Especially his voice is something special. The Hardline is an album full of beautiful songs, from very moving to swinging, but always full of soul. 




zaterdag 29 maart 2014

Tuin update: No-dig potatoes.

Al surfend op het net naar informatie over permacultuur kwam ik een link tegen naar dit leuke filmpje, waarin Australische tuin-held Peter Cundall aardappels teelt onder stro. De pagina die deze link deelde gaf aan dat dit ideaal was voor de permacultuur waarin zoveel mogelijk wordt geprobeerd om de aarde met rust te laten. Er wordt dus bijvoorbeeld niet gespit of iets dergelijks. Maar ja, bij sommige gewassen moet je toch de grond in, zoals bij aardappelen. Dit is dan natuurlijk de ideale oplossing. In het filmpje worden de aardappels geteeld op een stuk waar vroeger een tennisveld was. Geweldig toch? Anderzijds heb je door alle stro en ander organisch materiaal een flink mooie laag waaronder je grond kan herstellen en door compost het hele jaar gemulcht en dus gevoed wordt. Ik heb dus besloten om dit ook te proberen. Ik zocht nog wat van dit soort filmpjes en artikelen op en kwam tot de conclusie dat er verschillende manieren zijn om deze methode toe te passen. Maar eigenlijk komt het er op neer dat je aardappelen stro nodig hebben, waartussen ze de ruimte krijgen om te groeien. Ze hebben een meststof nodig, in de vorm van gewone mest, mestkorrels of compost. En er moet iets over het stro heen liggen waardoor de aardappels donker blijven. Nu heb ik het geluk dat mijn schoonouders een grote tuin hebben met veel gras. Dus toen schoonpapa vrijdag voor het eerst het gras weer ging maaien mocht ik twee grote containerzakken met grasmaaisel meenemen. En 's middags heb ik mijn twee veldjes ingericht. Nu maar duimen dat het goed gaat.


Ik ben vergeten om tussendoor foto's te nemen. Maar goed. Veldje één heeft Ditta en Rosagold aardappelen. Op de grond is van de herfst een stuk karton gelegd met daar  overheen wat plantenresten en flink veel goed verteerde stalmest. De mest heb ik wat weggehaald zodat het niet te veel zou worden. Daar overheen heb ik een dun laagje gras gelegd, zodat de aardappels niet direct in de mest zouden komen te liggen. Daarop dus de aardappels. Er overheen een flinke laag stro. Daar overheen wat biologische mestkorrels. Ja ik weet het, mag niet in de permacultuur, maar ik heb ze al twee jaar liggen en gebruik ze weinig want ze stinken en zijn, nadat de zak een keer niet goed dicht lag, helemaal papperig geworden door het binnengekomen regenwater. Het moet dus op. Gelukkig zijn de korrels langzaam werkend. Daar overheen weer gras (met wat beukenhaag-blad. Flink begoten met regenwater. 


Dit tweede veldje heeft ook een kartonlaag gekregen. Alleen die heb ik net pas gelegd. De grond eronder is een beetje los gemaakt met een spitvork, voornamelijk om het een beetje te egaliseren, ik had een geul gegraven voor het kasje wat er eerst was, zodat de bedden wat hoger kwamen te liggen en ik minder hoefde te bukken in het koepeltje waar ik niet recht in kon staan. Op het karton een dun laagje gras, omdat het karton toch wat bobbelde en de aardappels anders niet op hun plaats bleven liggen. ;) Dan dus de aardappels (Sarpo Mira), stro en een laagje met verteerde stalmest. Als toplaag weer het gras. En uiteraard goed nat maken.

Of het een winnende methode is zal blijken. Maar ik vind het nu al een geweldig idee. De verhalen op internet zijn allemaal lyrisch. Dus dat komt vast helemaal goed. Alleen af en toe het stro en gras misschien wat ophopen als het langzaam weg-verteerd. 



Appeltaart No. 5


Deze foto, genomen op 3 maart 1929, is van de familie van mijn opa. Hij is het kleine jongetje, tussen zijn ouders in. Naast zijn vader, zijn half-broer Jaap. Overduidelijk was het die maart een stuk kouder dan het nu is. In dikke winterjassen op het ijs bij de Lek.



Wat heeft deze foto nou te maken met mijn vijfde appeltaart? Een paar jaar geleden kreeg ik voor Sinterklaas een prachtig kookboek. Het Nieuwe Kookboek van A. Koopmans-Gorter en G.A.M. De Boer- De Jonge. Hét kookboek van de moeder van mijn opa, zij kreeg het van zijn vader in 1925. Het kookboek is heerlijk ouderwets. Van de recepten zelf, tot de gebruikte taal. Van de ingrediënten tot de (lange)kooktijden. Een heerlijk boek om af en toe eens door te bladeren. En zo heel af en toe eens iets uit te maken.


Vorige week startte ik met een lactose-eliminatiedieet. Dat is best onhandig als je een appeltaart wilt maken met room of iets dergelijks. Ik besloot dus weer eens een 'gewone' appeltaart te maken. Met plantaardige margarine. Ik geloof niet dat ze dát al kenden in 1925, maar het leek me leuk om dit recept weer eens te volgen. Ik geloof trouwens ook dat de appels in 1925 een stuk kleiner waren, want 14 appels passen niet allemaal in mijn springvorm. En ik heb er gemakshalve gewoon rauwe stukjes appel in gedaan.



Het resultaat mag er wezen. Een lekkere taart, niet te zoet maar juist fris door de weinige suiker door de appeltjes, die nog steeds vers en knapperig zijn. Hmmm.


En uhm... die appeltaart is al weer bijna op..






vrijdag 28 maart 2014

Show 'n Tell: Mi(e)s Poes

Herinneren jullie je Jacobus nog (die overigens eindelijk bij oma woont)? Van dezelfde ontwerpster kwam vorige maand een set patroontjes uit voor Mies poes, Kees de hond en Teun de Vos. Ik vond Mies zo lief, die wilde ik wel maken. En al helemaal toen bij Beesteboel een KAL begon van Mies en haar vriendjes. Ik kon eindelijk beginnen toen ik heel lief van Mandy het patroontje kado kreeg.
Do you remember Jacobus (who, by the way, finally lives with my grandma)? The same designer released a new set of patterns last month, for Mies the cat, Kees the dog and Teun the fox. Mies is so adorable I had to knit her. And I wanted to start even more when Beesteboel held a KAL with Mies and her friends. And I finally could start when, very sweet of her, Mandy gifted me the pattern. 



Was was Mies weer leuk om te breien. De patronen van Annita Wilschut zijn zo opgebouwd dat je alles aan elkaar breit. Eventueel met behulp van hulpdraadjes en aanhechten op bepaalde plaatsen. Maar je hoeft dus nooit onderdelen aan elkaar te naaien met alle scheve pootjes en misvormde naairandjes van dien. Als je klaar bent, ben je klaar. Of nou ja, bijna.
It has been an absolute pleasure to knit Mies. The patterns by Annita Wilschut are made very clever. You knit everything in one piece. Sometimes with the help of a placeholder or by picking up stitches, but there is nothing left to sew at the end. So once you're finished knitting, you've finished your toy as well. Or, almost...


Twee weken geleden had ik Mies al af. Maar ik bleek niet de juiste oogjes te hebben. Op Etsy ontdekte ik een shopje waar ze goedkoop oogjes verkopen en waar je geen verzendkosten betaalde. Uit Hongkong, dat wel. Dus ik moest even wachten. Maar vandaag was de geboorte uiteindelijk compleet. Ontmoet Mies:
Two weeks ago I finished all the knitting bits. But I aparently didn't have the right size eyes for her. I found a lovely shop on Etsy that sells eyes rather cheap and I didn't have to pay any shipping costs. From Hongkong, so I had to be a little patient. But today I could finally finish her. Meet Mies:


Ik gebruikte een sokkenwolletje wat ik van de herfst had geverfd met ridderzuring. Ik verfde één deel met alleen de wortels en één deel met ook blad erbij. Er was een klein verschil in donkerte van het garen, vandaar dat ik elke ronde van kleur heb gewisseld waardoor Mies een leuk tijgerstreepje heeft gekregen. Ook verfde ik een stukje van het garen mee met mijn eerste gesponnen wolletje, waardoor er iets meer kleur in Mies' vacht is gekomen.
I used a sockyarn I had dyed in the autumn with Bitter dock. I used the roots for one part of the yarn, and I added the leaves for the second part. There was a little difference in the darkness of the yarn, so I alternated the yarns each row, giving Mies a lovely tabby fur. I also dyed parts of the yarn together with my first spun, adding some color. 




En ze vond meteen een vriendje.
And she found a friend right away. 






donderdag 27 maart 2014

Kaartenswap maart

Op de RAK-groep op Ravelry is in januari een kaartenswap gestart. 14 kaarten in 2014. De bedoeling is dus dat je elke maand je maatje een zelfgemaakte kaart stuurt en twee extra, bijvoorbeeld voor haar verjaardag, kerst, valentijn, ... Omdat er iemand was uitgevallen sprong ik in en kreeg ik dus vandaag mijn eerste kaartje van mijn maatje Ilona. En ik ben er heel erg blij mee. :)
At the RAK-group at Ravelry a card-swap started in januari. 14 cards in 2014. The idea is to send your buddy a self made card every month and two extra's for her birthday or Christmas or valentine, or ... Because someone couldn't participate anymore and I jumped in, I received my first card from Ilona today. And I am very happy with it. :)




Zelf ben ik natuurlijk ook aan de knutsel geweest. Met dit als resultaat:
Of course, I did some crafting myself too. With this result:


zondag 23 maart 2014

Show 'n Tell: Simon Lewis

Het spijt me, maar ik moet alweer beginnen over Nerd Wars. Is dat zo erg? Nee, eigenlijk niet. Ik vind het heel erg leuk om er aan mee te doen en ik heb me deze keer echt laten inspirerend door de opdracht. Deze keer was het de bedoeling om iets te maken geïnspireerd op een 'underdog'. Ik koos als underdog Simon Lewis, een personage uit de De Kronieken van de Onderwereld van Cassandra Clare. Ik vind de boeken geweldig goed en Simon een leuk personage. Bij het inleveren van de challenge heb ik een half essay geschreven over Simon, dat ga ik nu achterwege laten. Toch een kleine uitleg. Mocht je de boeken nog willen lezen of heb je alleen het eerste boek (Stad der beenderen) uit, wees dan gewaarschuwd: mogelijke SPOILERS.

I am so sorry, but I am going mention Nerd Wars again. Is it such a bother? No, I don't think so. I love to participate in the games and I have been inspired by the challenge. This time we needed to make something inspired by an 'underdog'. I chose Simon Lewis, a character from The Mortal Instruments by Cassandra Clare. I love those books and I think Simon is a lovely character. When submitting this project I wrote kind of an essay to explain Simon and his underdogness. I am not going to repeat that here. But I will have to explain things a bit. If you haven't read the books yet but would like to, or if you're no further than the first book (City of Bones), consider yourself warned for possible SPOILERS.

In het tweede boek wordt Simon, eerst gewoon mens, een vampier. Een beetje vervelend, maar verder verandert en aan hem niks. Nog iets vervelender is als de bad guy, Valentijn hem ontvoert en meeneemt naar zijn schip waar hij al Simon's bloed uit het leeg trekt voor een of ander bad ass betovering. Valentijn is gelukkig een beetje haastig, waardoor Simon nog een beetje bloed over heeft en dus blijft leven. Jace komt hem uiteindelijk redden door Simon toe te staan hem te bijten en zijn bloed te drinken. Wat we dan nog niet weten, maar later uitkomt is dat Jace als baby engelenbloed heeft gekregen, waardoor hij nu engelenbloed door zijn aderen heeft stromen. Omdat Simon dit drinkt gebeurt er ook iets met hem: hij kan opeens wel tegen daglicht. Dat is uiteindelijk het eerste van een aantal gebeurtenissen waardoor Simon van een sullige nerd een superstoere held wordt. Nou ja, zo iets dan.

In the second book, Simon, first just a human, becomes a vampire. Not quite handy, but everything else doesn't change. A little bit more unconvenient is when the bad guy, Valentine, kidnaps him onto his boat and drains all of his blood to perform some bad ass enchantment. Valentine is a bit hasty, so luckily Simon doesn't loose all of his blood and thus is still a little alive. Jace finally comes to his rescue and allows Simon to bite him and drink his blood. What we then don't know, is that Jace has been given angelic blood as a baby, thus having angelic blood himself now. This blood changes Simon and allows him to walk in broad daylight. This finally is one of a range of events that changes Simon from a lame nerd into a super cool hero. Well, something like that. 


Goed, met dit in mijn achterhoofd verfde ik ongesponnen wol in tinten rood (en roze) voor het vampieren en bloed gebeuren. En ik voegde wat geel toe om het engelengebeuren te representeren.
Now, with that in the back of my mind I dyed unspun wool in variations of red (and pink) for the vampire and blood stuff. And I added a bit yellow to represent the angelic part. 


En dat spon ik uiteindelijk tot een dun draadje.
And than I spun it into a thin yarn. 

Sport weight
100 gram
338 meter
Handgeverfde Noorse schapenwol.










dinsdag 18 maart 2014

WIP: Red Heart CAL

Aan het begin van 2014 startte een CAL op Facebook: samen een deken haken. Elke reep een andere steek en een andere kleur. Ik vond persoonlijk de deken niet heel erg mooi, hoewel dat heel erg afhangt van de kleuren die gebruikt worden. Bovendien had ik geen zin en geen geld om al dat garen te kopen. Toen zag ik opeens een andere deken CAL voorbij komen. De Checkerboard textures throw van Red Heart. Ik haalde wat bollen Baby Soft van de zeeman. Hier het resultaat tot nu toe.

#1 Cross Stitched square



#2 Granny square

#3 Back loops square



Onofficiele Cog-square die ik maakte voor Nerd Wars

Het garen wat ik gebruik is wat dunner dan aanbevolen dus ik zal vast een kleinere deken maken. Ik ga dus nog opzoek naar wat andere textures. Maar voorlopig is het nog even afwachten wat Red Heart voor ons in petto heeft. Deze woensdag komt het vijfde vierkantje uit. Ik heb er dus nog één in te halen. Maar er is genoeg tijd, want er wordt elke 2 weken een nieuwe clue gegeven. 

woensdag 12 maart 2014

Tuin update: Lente!

Ik hoef het vast niemand meer te vertellen: de lente is wel erg vroeg dit jaar. Ik heb er totaal geen problemen mee. Een lekker zonnetje betekend een aantal fijne dagen in de tuin, dat er nu ongeveer zo uit ziet:




En dat is al best netjes, al zeg ik het zelf. Mijn plan voor dit jaar om alles op de permacultuur manier te doen houdt ook in dat ik de grond ten alle tijde bedek. Okee, misschien soms voor het zaaien mag het eventjes bloot. Verder altijd bedekt. Er zijn verschillende manieren om de grond te bedekken, maar aangezien ik nog geen enkel gewas in mijn tuin heb staan wat ik daarvoor kan gebruiken, gaat het in eerste instantie stro zijn. Bij het tuincentrum best duur, maar gelukkig kwam ik er al snel achter dat de kinderboerderij ook stro verkoopt en dus propten we twee balen stro in ons Vivio'tje en dumpten die op de tuin.


Eén kleine waarschuwing: mocht je daarnaast nog willen werken, zet die balen dan gewoon even weg. Ik 'schepte' met de rand van mijn broek zo een hap stro mijn onderbroek in... oeps.

Nog meer nieuws: een kleine vijver, die nu nog vrij kaal is maar daar gaat verandering in komen.


En mijn vorig jaar gemaakte bijenhotel hangt eindelijk. En er kunnen er nog meer bij. 


Ook binnen is het inmiddels lente. Ik heb buiten op het balkon wat voorgezaaid in bakjes, in kleine zaaiserres en binnen staan inmiddels al grote kikkererwtenplanten en mini tomatenplantjes.

Kikkererwten

Tomaten, inclusief katten-wering.

Tuinbonen, nou ja, bijna dan. 

Witte kool
Bietjes


Met andere woorden: we zijn begonnen!!!!!




vrijdag 7 maart 2014

Show 'n Tell: Rocky roads

Dus, ik had een mooi gesponnen wolletje en ik wilde er iets leuks van maken. 100 gram van een redelijk dik wolletje is eigenlijk niet zo heel erg veel. Ik kwam uit bij een muts. En ik vond een leuk patroon de Old Fern Hat van Gilda Knits. Maar ik kwam niet uit met het patroon en de steken. En eigenlijk werd het een veel te druk geheel, zo'n zelfgesponnen wolletje met een lace-patroontje erin. Dus zocht ik een nieuw patroon uit. Mayne Island Hat van Caitlin ffrench / we will tell you all our secrets. Eén klein probleempje, ik had net niet genoeg wol en mijn dikke, stugge draadje zorgde ervoor dat de muts er niet uitzag zoals die eruit zou moeten zien.
Plan C was de ribbel houden en er een gewone, ordinaire beanie van te maken. En voila.
So,  I had a nice spun yarn and I wanted to make something nice from it. 100 grams of a rather thick yarn actually isn't so much. So I decided to make a hat. I found a nice pattern, the Old Fern hat by Gilda knits. But I had some trouble with the pattern and actually a lace pattern with a rather thick, homespun yarn was a bit to much. So I searched for a new pattern. The Mayne Island Hat by Caitlin ffrench / we will tell you all our secrets. One little problem, I did not have enough yarn, plus the thick, rigid yarn made the hat look rather odd. It wasn't at all how it should be.
Plan C was to keep the ribbing and make it an ordinary beanie. Et voila. 







woensdag 5 maart 2014

Check

Nu het zonnetje weer begint te schijnen en de temperaturen 's middags wat hoger worden vinden ook de bijtjes het tijd worden om weer naar buiten te komen en op zoek te gaan naar stuifmeel en nectar. Tijd dus om de kast open te maken en eens te kijken hoe het ervoor staat.
Now the sun is showing herself and the temperatures are rising the bees think it's time again to go outside and search for pollen and nectar. Time for me to open my hive and see how things are going. 



Ik heb binnen maar geen foto's gemaakt. Zo snel mogelijk kijken en dat met flink vastgezette ramen is al lastig. Het broednest van de bijen moet rond de 35 graden blijven, ondanks de warmte buiten toch nog een flink verschil. Boze bijen ook, toen ik een raampje eruit pakte waarin al flink wat gesloten broedcellen bleken te zitten. Even bewonderen, even zoeken of de koningin er misschien rondliep en toe maar weer snel terug en de kast dicht. Ze hadden ook nog flink wat honing dus deze imker is blij met de dames die zo goed voor zichzelf zorgen.
I didn't take any pictures while I had the hive open. It is a quick look and with everything sticking together like crazy it was a bit of a task. The nursery has to stay around 35 degrees (celcius) which is a big contrast to the temperatures outside. Very angry bees when I took out a window that contained a lot of closed cells with larvae in them. Admire them for a bit, seach for the queen for a little while and than quick, back in the hive. They had quite a bit of honey left, so this beekeeper is very happy with her ladies taking such good care of themselves. 



Hier wat foto's nadat de kast weer dicht ging. Veel bijen die nog naar binnen moeten. Soms gaan ze dan op de kast zitten en hard wapperen met hun vleugels, zodat de andere bijen de geur van de kast beter kunnen vangen. Ik denk dat het hier gewoon een beetje dringen was en misschien moesten ze even op temperatuur komen.
These pictures are from after I closed up the hive again. Some bees that have to get back inside. Sometimes they sit against the hive and flap their wings like crazy to spread the scent of the hive for the bees that are still out there to find their way. I think this was just a traffic jam and maybe they were a bit cold. 






maandag 3 maart 2014

Musical Monday: Soundtrack of my life II

Somewhere in the '90s, I think it must have been 1995 or 1996 we got TMF (the Dutch version of MTV). I loved to watch all these music video's. I think it influenced a lot of the music I liked and listened to. Let's go back to my early teens. The time of boybands, BFF's, girlpower and screaming girls. Prepare for the worst. ;)


Backstreet Boys - We've got it going on
I told you, boybands. The BSB were my first musical love. I was crazy about Brian, (though during that time I had great difficulties spelling is name). We had a video-casette on which we'd tape everything that concerned the band, special shows on TMF, their new music video's and a really cool making of the Everybody video (which I still think is awesome). YouTube tends to forget those first glorious days of the group, when there was still some funk in their songs. Don't you just love these video's, where five little boys are so full of their selves, in their over-sized sweaters, jeans-blouses and backside caps. With that cute little rap in the middle and those crazy dance-moves. So cute.




Spice Girls - Spice up your life
And then there were these really cool English girls, with their high heels, short skirts, ponytails and attitude. Looking back I find it kind of creepy that these grown women act like little girls. And that little girls loved these women dressed up like bimbo's. Ah well, we'll never know what the heck we were thinking. The Spice Girls were just mayor Cool. Everyone had a favorite they'd want to be. I liked Posh the best, probably by lack of something more suitable. Though I have to admit, these girls knew how to party.


Shania Twain - That don't impress me much
I don't know what it was, but for a moment there I enjoyed Shania Twain a lot. Maybe it was her cool attitude. Maybe it was the leopard-print outfit she had in this clip. Maybe it was the fact that she mentioned Brad Pitt in this song. I just liked her. Though, where all my friends loved the BSB and the Spice Girls with me, I believe I was rather alone in this one.




Christina Aguilera
Do you remember these days that there were innocent schoolgirls on the TV singing sweet little tunes? All blonde, adorable, virgin and all? I never really liked Britney, but I did like Christina. I have to admit, I still like Christina.



Ricky Martin - Maria
There was a time where I learned my first words in Spanish. And I have Ricky to thank for it. No, I still don't know what the heck he is singing about, apart from one, two, three and some girl named Maria, who I suspect he really likes. Ah, those days when Ricky Martin was a real womanizer.

zaterdag 1 maart 2014

Show 'n Tell: Babelicious

Daar gaan we weer: Nerd Wars. De bedoeling was het maken van iets gerelateerd aan een onconventionele (fysieke) sport. Na heel wat sporten te hebben bekeken kwam ik op het idee om agility te gebruiken en daarvoor te proberen om Babels haar te spinnen. Ik wist dat je van sommig hondenhaar kon spinnen. Een klein probleempje: Babel is maar een klein hondje. Hoewel hij flink in de rui is, komt er uiteindelijk toch niet voldoende vanaf om een fatsoenlijk draadje van te spinnen. Tot iemand mij het idee gaf om Babels haar mee te spinnen.
There we go again: Nerd Wars. The ide was to make something related to an unconventional sport. After searching a lot of sports I came across the idea to use dog agility and to spin with Babels hair. I knew some doghair is good for spinning. A little proble,; Babel is a little dog. Although he looses a lot of hair, it's not nearly enough to spin an agreeable amount of yarn from. Until someone gave me the idea to spin Babels hair together with normal sheephair.




Nou, dat lukte niet helemaal. Schapenhaar is een stuk langer dan hondenhaar, dus het Babelhaar trok ik telkens los. Maar ik merkte al snel dat ik Babels haar wel kon spinnen, als ik het maar niet mixte met schapenhaar. Dus gebruikte ik het om en om. Een stukje schaap, een stukje Babel. En zo kreeg ik dit mooie draadje.
Well, that didn't work out the way I thought. Sheephair is a lot longer than doghair, so Babelhair I pulled apart all the time. But I soon found out I could spin Babelhair on it's own. And so spun a little part Babelhair and then a little part sheephair an made this beautiful yarn. 



Babelhaar met Blue Faced Leicester.
70 gram / 229 meter
Sport weight
2 ply