dinsdag 11 februari 2014

Tuin update: ongeduld

Na al die prachtige dagen van de vorige week ben ik helemaal ongeduldig geworden. Inmiddels heb ik alle zaadjes binnen, staan de eerste tomaten al fier boven de grond in de studeerkamer, zijn de volgende tomaten en de kikkererwten gezaaid en roept mijn hele lichaam dat ik nu toch echt moet gaan beginnen. Maar daar is het toch echt nog een beetje te vroeg voor.
After all that beautiful weather of the last week, I have become rather impatient. I have all my seeds, the first tomato plants are growing in the study. The next tomato seeds and the chickpea's have been sown. And my entire body is screaming out loud that I really, really should start. But it is way to early for tha. 

Van het najaar heb ik zo weinig kunnen doen. Dat heb ik nu gelukkig een beetje kunnen inhalen. De gemeente is zo lief om het gehakselde snoeiafval bij ons op de tuinvereniging te droppen, waardoor ik weer van houtsnippers paadjes heb kunnen maken. Die van vorig jaar waren al bijna niet meer te zien. Op twee stukken heb ik het onkruid weggehaald. De grond ietsjes los gemaakt met mijn spitvork (maar geprobeerd om niet te spitten), daarna er wat compost op gelegd en vervolgens een dikke laag stro. Bijna alle grond in mijn tuin is nu bedekt met iets. Phacelia, stro, houtsnippers, karton en mest of compostafval. Nog een paar kleine stukjes stukjes, het ene waar ik gewoon nog niet aan toe ben gekomen. En het andere waar nog pastinaken staan (heel klein, ik duim gewoon heel hard dat dat nog iets wordt) of de kolen.
Because I haven't been able to do much in my garden during autumn, I have been able to do somethings in my garden the last few weeks. We have again received woodchips, with which I have made little pathways again, last years' had almost completely dissapeared. And I have been cleaning up some parts from weeds, made the soil a bit more loose, added some compost and covered it all up with straw. Almost all the soil in my garden is now covered with something, either Phacelia, straw, woodchips or carton with eather manure or compostable waste. A few bits are still open because I either did not have time to do anything with them. Or because there still is something growing there (parsnip, cabbages). 


Met andere woorden: ik ben er echt wel klaar voor. Gelukkig kreeg ik van de week van een mede moestuiner wat wintersla plantjes. Ik had er nog nooit van gehoord. Maar we gaan het eens proberen.
Either way: I am ready. Luckily I got some winter lettuce from a fellow gardener. I had never heard of that before. But we'll try. 

Het is nu hopen op wat mooie dagen, zo aan het einde van februari. Dan zou ik al zo stiekem wat tuinbonen en plantuitjes kunnen gaan zetten. Wie weet...
Ondertussen ben ik nog veel aan het lezen over permacultuur. Er zijn toch nog zoveel verschillende manieren waarop je de dingen kunt aanpakken dat het nog steeds lijkt alsof ik totaal onvoorbereid in dit 'avontuur' spring. Ik probeer mezelf er dus maar van te overtuigen dat het enige wat ik kan doen logisch nadenken en gewoon maar wat proberen is. Maar ja, met dat proberen zal ik dus nog wel even moeten wachten..
Now it's just hoping for some warm days, at the end of the month. Then I'd be able to sow some broad beans and plant some unions. Who knows...
Meanwhile I'm reading a lot about permaculture. There is so much that I don't know, and so many different ways to do things. It looks like I am still so unprepared in doing this. I try to convince myself there is nothing more I need but some common sense and getting some experience. But well, I am going to have to wait a little longer for that last one..

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen