maandag 23 december 2013

Foodz; Saint Honorétaart

Ooit, lang lang geleden, toen wij nog een kabelaansluiting hadden voor onze TV, was ik aan het zappen. (Doet men dat tegenwoordig nog? Kwam ik terecht bij het kookprogramma The Taste of Life Travel, waarbij een (mij) onbekende rare snuiter genaamd Rudolph van der Veen, in Frankrijk om ons kijkers te informeren over de Franse keuken. Op zich een best leuk programma. Afsluiter van de aflevering was een Saint Honoré taart. Ik had er nog nooit van gehoord, ik had het nog nooit gehad, maar sjonge jonge, wat zag dat er jummy uit. Gelukkig is er tegenwoordig internet en hoefde ik dus niet driftig mee te pennen. Nog ergens die maand deed ik mijn eerste poging, die finaal mislukte. Waarom weet ik niet meer. Ik geloof dat ik het recept niet goed las en ergens dacht mijn eigen draai er aan te kunnen geven. Dat moest dus ooit overnieuw. Maar ik zag er nogal tegenop. De taart is behoorlijk wat werk. Dus hoppa, begin dit jaar mocht ie op het lijstje met de doelen.
Once upon a time, when we still had cable TV, I found myself zapping (do people still do that?) and I stumbled onto the cooking show The Taste of Life Travel in which strange dude called Rudolph van der Veen, was in France to tell us viewers all about the French cuisine. It was a nice show. Finale of the episode: the Saint Honoré cake. I had never heard of it before, and I had never tasted it before, but darn, that looked good. Luckily, there is internet, so I didn't need to write everything down. Somewhere that month, I did my first try, that didn't go so well. What I did wrong? I don't know. Probably a combination of not reading the recipe carefull enough and trying to put my own twist into it. I had to do a do-over sometime. But I wasn't looking forward to the baking part at all. It takes quite some time to make. So I had to put this pie on my to-do list for this year. 

De bodem: bladerdeeg met daarop ringen van soezendeeg
met nog soesjes ernaast die er straks op gaan.

Nu, bijna aan het einde van het jaar heb ik eindelijk mijn moed en energie bij elkaar geraapt op hem te maken. Gelukkig kun je de taart ook best in delen maken. De slagroom en de custardcreme blijven best goed in de koelkast. En als je bodem in de oven staat kun je ook even uitpuffen. Al met al, ging het dus best goed.
Now, almost at the end of the year I finally had enough courage and energy to make it. Luckily, you can make the pie in pieces. The cream and the creme will stay good a day or so in the fridge. And during oven-hours, you have time to collect energy as well. So, it went all right. 

Vullen met custard creme. 


Leuk weetje: de taart is genoemd naar Saint Honoré van Amiens, de beschermheilige van de banketbakkers. Hij werd bedacht door een Franse patissier als een soort ultieme taart voor banketbakkers. Er zijn natuurlijk veel verschillende recepten te vinden. Bovengenoemde Rudolph heeft in elk geval al twee recepten op de website staan. Ik gebruikte deze versie, die overigens niet helemaal lijkt te kloppen. Ik had te weinig creme, te veel room en te veel soesjes. Maar lekker is het wel.
A nice little fact: this pie is named after Saint Honoré of Amiens, patron of bakers and pastry chefs. It was created by a French pattisier as some sort of ultimate cake for bakers. There are a lot of different recipes to be found. This Rudolph I mentioned before, has two recipes on the website of 24kitchen. I used a Dutch version, which doesn't seem to be right, because I had not enough creme, to much cream and to much puff pastries. But it does taste good. 

Het eindresultaat: soesjes op de rand geplakt met caramel
het geheel gevuld met caramel-slagroom. En als topping
nog maar eens wat caramel. Jum. 






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen