zaterdag 30 november 2013

Seitan


Ik wilde in 2013 iets eten wat ik nog nooit had gehad. Ik had het hierbij niet over een nieuw recept. Maar over echt een nieuw ingrediënt. Inmiddels heb ik 2 nieuwe dingen geprobeerd. De eerste is de aardpeer, waar ik in mijn tuin-berichtjes al veel over heb verteld. Op culinair gebied zijn aardpeer en ik minder goede vrienden. De smaak van aardpeer is niet zo aan mij besteed. En 's avonds komt er een heuse fanfare uit je achterste gewaaid.

En seitan dus, wél een leuke ontdekking.
Als vegetariër kom je seitan best wel vaak tegen in allerlei recepten. Ik had het nog nooit in de winkel gevonden, maar het schijnt voorverpakt te bestaan. Ik heb sinds een paar jaar het super hippe en ongelooflijk fijne receptenboek Vegeteranian in mijn bezit. Culinair Italiaans en dat alles vegetarisch. Toen ik een tijdje geleden zin had om weer een ongelooflijk culinair te koken zocht ik een recept uit waarin seitan werd verwerkt. En bij een dergelijk receptenboek wordt natuurlijk van je verwacht dat je dat zelf maak. Nu zijn we maar met z'n tweeën. En ik was even vergeten dat in het recept slechts een halve portie seitan werd gevraagd. Dus ik maakte uiteindelijk een hele hoop seitan. Dat was niet zo erg, want het is best lekker en je kunt het gewoon invriezen.

Wat is seitan nu precies? Seitan is eigenlijk gewassen brooddeeg. Meel en water dus kneden totdat de gluten vrijkomen en daarna worden het zetmeel eruit gespoeld met koud water. Een raar proces, want je hebt het idee dat je stukje beetje het deeg aan het wegspoelen bent, maar dat is dus niet zo. Daarna wordt het deeg in stukken gesneden en gekookt in bouillon, hiervoor zijn talloze recepten te vinden. Daarna kun je de seitan nog kleiner snijden en verwerken. Het heeft een beetje de structuur van vlees en door het hoge eiwitgehalte is het een hele goede vleesvervanger.

Naast de vegetarische Stroganoff die ik nu al twee keer van de seitan maakte, heb ik inmiddels ook vegetarische burgers, saucijzenbroodjes én mijn eigen (en naamloze) wokgerecht gemaakt. Hieronder het recept, natuurlijk met zo veel mogelijk groenten uit de tuin.

Stap 1: In een wok, op hoog vuur, in olie (ik gebruik zonnebloem
met een paar druppeltjes sesamolie) de seitanblokjes aanbakken
tot ze mooi bruin zijn.

Stap 2: Groenten toevoegen: reepjes witte kool, geraspte winterpeen,
en een prei in ringen. Een paar minuten meebakken. 

Stap 3: Ondertussen in een koekenpan drie eieren scramblen tot ze graar zijn. 


Stap 4: En ondertussen de mie of noodles (ik vind zelf de roerbaknoedels
van Conimex het lekkerste) bereiden volgens de verpakking. Meestal
is dit: begieten met kokend water, goed losroeren en een paar minuten
laten staan.

Stap 5: Woksaus toevoegen. Gebruik eigen smaak. Ik gebruik altijd
de Japanse Teriyaki saus van AH Excellent. Goed roeren en een
minuutje laten meebakken.

Stap 6: Een handje vol taugé en het ei erbij. Nog een minuutje
laten mee warmen. Et voila!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen