zondag 14 juli 2013

Welkom bijtjes

Enige tijd geleden begon ik een cursus hobby imkeren bij BD-imkers. En wat ik leer, wil ik natuurlijk ook in de praktijk brengen. Voor ons in-between verjaardagsfeestje kreeg ik van mijn familie een Warré bijenkast. Het was vanaf toen afwachten of ik een volkje kon krijgen. Twee weken geleden meldde mijn schoonvader, die vrijwilliger is bij museum Oud Sint Pieter dat er die dag een imker zou komen. Dus reden Lief en ik naar de Sint Pietersberg en maakten daar kennis met deze imker Franck. Hij liet meteen al weten dat ik van hem wel een koningin en wat bijen kon krijgen. Ik blij!

De kast in z'n geheel opgestapeld


Het enige probleem was wel dat deze imker werkt met een ander type kasten dan ik net had gekregen. De ramen zijn dan dus niet overdraagbaar en dan is het moeilijker om ze over te zetten. Je kunt ze geen broed en geen honing mee geven. Voordeel is wel dat je meteen kunt behandelen tegen Verroa-mijt, die het liefst in het broed zit.

De binnenkant van de kast, met één kijkvenster open en alle
kastdelen op elkaar gestapeld. 


De raampjes op een rijtje.


Vandaag was de dag dat ik mijn bijen mocht gaan ophalen. Het was erg spannend, alles moest goed zijn en goed voorbereid zijn. Dus prepareerde ik (met hulp van de genialiteit van Lief) de raampjes door er een klein reepje voorgewalste was in te hangen en zocht alle spullen bij elkaar. 's Middags reden we naar de Sint Pietersberg waar we de imker ontmoetten. Daar zochten we de koningin die hij in een speciaal bakje apart zette. Daarna haalde hij de raten uit zijn kast, besproeide de bijen met oxaalzuur en klopte ze vervolgens in mijn bak, die dus meteen weer dicht moest. Zo een paar ramen achter elkaar. Als laatste lieten we snel de koningin in de kast lopen.



Veilige kledij aan.

Ik ben heel erg blij met mijn bijen, maar het afkloppen is niet een methode die ik erg fijn vond. De bijen trouwens ook niet, afgezien van de aantallen bijen die verpletterd werden of waar we op zijn gaan staan, waren er ook een hoop bijen die boos waren en mij (wilden) steken. Dat was even niet zo prettig. Gelukkig zaten ze redelijk snel in de kast, en was het nog even tussen alle (prikkende) bijen de kast goed vastmaken zodat niks los kon en hij veilig mee kon in de auto. Daarna zijn we naar de tuin van mijn schoonouders gereden waar de kast mag staan. Daar staat ie nu op een koel plekje tussen de vlierbessen. Dinsdag gaan we de kast open maken en mogen de bijen uitvliegen. Vanavond waren ze al een stuk gekalmeerd, gelukkig.


De kast gaat open.

Raampjes één voor één eruit, op zoek naar de koningin. 

Gevonden! De koningin wordt in het kooitje aan mij overhandigd.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen