dinsdag 28 mei 2013

Tuin update: natte mei

Mei was maar een natte maand. Zo erg dat de tuin de afgelopen weken ongeveer stil heeft gestaan. Er groeit amper iets, want het is veel te koud. En wat er wel stond, tja...dat is inmiddels opgegeten door de slakken. Gelukkig staat er wel iets. En hebben we toch een paar mooie mei-dagen gehad.

Zoals aan het begin van de maand toen ik de maandelijkse foto maakte. Nee, ik was m niet vergeten te maken, alleen vergeten te posten.


Zie je dat heerlijke warme licht? Ze zonnestralen in de lens? Ja, dat was echt deze maand.


Op de foto hierboven de nigella (juffertjes in het groen), daar had ik het vorig jaar over. Na het uitbloeien heeft ie zich veeeel uitgezaaid. Toen ik in februari in de tuin kwam dacht ik dat ik allemaal peentjes had staan, daar leek het blad zo ontzettend veel op. En de wortels van het plantje waren nog wat oranje-achtig ook. Gelukkig heb ik ze maar lekker laten staan, want dat wordt één grote bloemenpracht over een paar dagen.


Tja, wat kan ik verder nog zeggen? Het fruit doet het goed. Het een na het ander bloeit. De bessen (ribes op de foto), op de foto onder is de kers in bloei, die inmiddels al kleine fruitaanzet heeft, net zoals de druif. Op dit moment bloeien de aardbeien en één appelboompje, volgens mij heeft de andere de winter niet helemaal overleefd. Ook de kiwi heeft het moeilijk. Er zijn wat nieuwe blaadjes, prachtig diep rood, maar het gaat nog niet van harte.


Qua groenten doen de tuinbonen en de aardappels het prima. De bonen iets later dan ik gewend ben van ze, maar dat kwam door het koude weer in februari en maart. Ook de knoflook en de plantuitjes doen het goed. Verder is alles een heel stuk minder. Er komt weinig op, eerst door de droogte en nu door de kou, en wat er wel opkomt wordt direct weggevreten. Daarom heb ik binnen maar weer veel gezaaid, zoals komkommers, courgettes en pompoenen, zodat het een beetje flinke planten zijn voordat ze tegen de slakken mogen vechten. En dat mogen ze sinds vandaag.


De grote plant voor Babel is een stokroos, of eigenlijk drie bij elkaar. Inmiddels is het een flinke plant geworden, met bloemen in knop tegen de stengel aan. Het zal nog wel even duren voordat die gaat bloeien, maar ik kan al bijna niet meer wachten.








zondag 26 mei 2013

Show 'n Tell: Cute Critter Wars

In deze Nerd Wars-loze maand heb ik niet helemaal stil gezeten. Ik maakte een paar sokken voor mijn schoonvader af (maatje reuzen voet en op verzoek extra lang, dus daar was ik best even mee bezig.) Toch moet ik toegeven dat ik me een beetje verloren voel, zo zonder de challenges. Ik moet mezelf een beetje meer uitdagen kennelijk.
During this Nerd Wars-less month I actually did do some handicrafting. I made a pair of socks for my father in law (giant-size and on request extra long, so that took me some time). Still, I have to admit, I feel a bit lost, without those lovely challenges. I have to challenge myself a bit more I suppose. 

Gelukkig is in deze pauze ook bij Nerd Wars gedacht aan het nodige vermaak. En zo zette een aantal mensen de Cute Critter Wars op. De opdracht: maak zo veel mogelijk kleine beestjes (max 15,5 cm). In ons gezellige Beestenboel groepje besloten we om dit spelletje als team te spelen. En ik deed vandaag uiteindelijk ook een duit in het zakje. Met twee kleine schatjes.
Luckily Nerd Wars tries to entertain during this break aswell. A few players started the Cute Critter Wars. The idea: craft as many small animals (6 inch) as you can. Our nice Beestenboel-group decided to join as a team. And today I submitted some as well. 



De eerste is een bijtje, gemaakt aan de hand van een patroon van Stacy Trok. Zij maakt al haar beestjes door alleen in de achterste lus te haken. Zie je het verschil? Ik vind het bij sommige beestjes erg leuk. Het ziet er wat meer handgemaakt uit dan 'normaal' haken.
The first was is a little bee, made according the pattern by Stacy Trok. She crochets by stitching in the back loop only. Can you see the difference? I love the idea in some of the animals. It looks more handmade this way.  



Het tweede beestje improviseerde ik weer. Ik wilde per se weer eens de Brazilia gebruiken, die nog steeds in de kast ligt en waarvoor ik zo weinig toepassingen weet. Dus maakte ik een harig trolletje-achtig iets. Hij heeft een lange staart, een dikke neus en twee punt-oortjes die door zijn weelderige rode haar piepen.
The second one I improvised. I wanted to use the Brazilia I had left and don't really know what to do with. So I made a hairy troll-ish kind of thing. He has a long tail, a thick nose and two pointy ears that stick through his lovely red hair. 





maandag 20 mei 2013

Beesjes

Eén van de doelen voor dit jaar, was naar de kinderboerderij bij ons om de hoek te gaan. En stiekem ben ik daar nu alweer drie keer geweest.
One of my goals for this year, was to visit the petting zoo that's just around the corner. And I have to admit: I've been three times!

Excuse me for the bad quality pictures...


In april is er vlakbij een grote braderie en buurtfeest. Omdat we al de hele dag binnen hadden gezeten wilde ik daar even overheen lopen. De braderie was niet zo heel erg veel soeps, veel goedkope rotzooi. Maar de achteringang van de kinderboerderij was open, dus glipten we daar in, om de lammetjes en biggetjes te zien.
In april there is a fair and some kind of party in the next neighborhood. Because we'd spend all day inside I wanted to take a stroll and see the festivities. The fair really wasn't much, a lot of cheap crap. But the back-entrance of the petting zoo was open, so we went in to see the lambs and piglets. 



Niet veel later vertelde mijn tuinbuurvrouw dat er op de kinderboerderij een plantjesmarkt gehouden werd. Daar wilde ik wel eventjes heen. Ik kocht wat sla- en paprikaplantjes en maakte ook weer even een rondje over het terrein.
Not very long after, my garden-neighbor told me there was a little seedlings-fair at the pettingzoo that weekend. I wanted to visit, and I did buy some lettuce and some bell pepper plants. And of course I walked around the terrain as well. 



De week erna was het zouden de schapen geschoren worden. Ook dat wilde ik wil graag zien (voornamelijk omdat er waarschijnlijk ook mensen zouden zijn die spinnen demonstreerde). Van het scheren hebben we niet heel veel meegekregen. Wél stonden er nu meer schapen dan normaal in de stal, want ook de schapen die normaal gesproken aan natuurbeheer deden en dus verspreid over Maastricht mochten grazen, stonde nu in de stallen, te wachten tot ze geschoren mochten worden.
The week thereafter was when the sheep were about to be shaven. I also wanted to see that (mainly because there was a possibility there would be people to demonstrate how to spin). We didn't see much of the shaving. But there were a lot more sheep than usual in the stables, because also all the sheep that graze all over Maastricht were there, waiting for their wool to be taken. 



We hebben ons dus al een paar keer vermaakt met lieve, leuke, eigenwijze, nieuwsgierige en soms koppige schapen. Ik heb mijn hart verpand aan een wees-kalfje. We smolten bij het zien van twee pasgeboren Angora-geitjes. We aaiden speelse biggetjes. En drie keer per minuut had ik een nieuw lievelingsdier.
So, a few times we've been having fun with sweet, cute, perky, curious and somemtimes stubborn sheep. I had my heart stolen by an orphaned calf. We melted by the sight of two newborn Angora-goats. We petted some playful piglets. And three times a minute I had a new favorite animal. 



Kortom: kinderboerderijen zijn LEUK. Waarom ik er nog niet eerder ben geweest is me een raadsel. Wanneer zullen we nog een keer?
In short: petting zoo's are FUN. Why I haven't visited before is a mystery to me too. When are we going again?


zondag 12 mei 2013

How to make a baby


How to Make a Baby by photographer Patrice Laroche and Sandra Denis, the mother of his new baby daughter Justine.

vrijdag 10 mei 2013

Foodz: Sla en ijs

Toetjes zijn lekker.

Maar, toetjes zijn soms net te veel, zo na het eten, om er echt van te kunnen genieten. Toetjes zijn luxe.
Daar heb ik een oplossing voor gevonden: niet zoveel eten, extra ruimte voor je toetje. Dus maak ik af en toe een grote salade, die niet zo vult en daarna een grote bak of een groot bord met een zelfgemaakt toetje.


Deze salade bedacht ik zelf ooit eens, als variatie op een recept in een kookboek. Hij is heel erg lekker en heel erg makkelijk en dit is dus de sla die ik veruit het vaakst maak. De peer geeft voldoende vocht en zoetigheid zodat er geen (vette) dressing bij hoeft. Ideaal dus. 

Eigenlijk hoef je niet meer te doen dan alle ingrediënten bij elkaar te mikken. Ik vind het het makkelijkste om het per bord te doen, dan krijgt iedereen dezelfde hoeveelheden van alles. Voor een chique diner kan je je er natuurlijk je creativiteit in kwijt en alles mooi opmaken.

Voor 2 personen neme men:
1 zakje ijsbergsla
1/2 zakje rucola
1 peer (in stukjes of dunne plakjes)
1 bakje (90gr) walnoten. (in kleine stukjes)

Een tijdje geleden is het ons (na 6 jaar) eindelijk gelukt om alle onderdelen van mijn mini-ijsmachine bij elkaar te vinden. We misten eigenlijk altijd wel een onderdeel, dus hebben hem nooit kunnen gebruiken. Bovendien paste de beker eigenlijk niet in onze vrieslades, die net te diep zijn. Gelukkig hebben we nog een vriezer beneden staan, voor al die groenten en fruit die van de tuin komen.
De laatste tijd maak ik dus vooral ijs.


Op de foto appelijs met een soort wentelteefjes en kaneelsuiker uit het boek Ijs en ijsdesserts van Farrow en Lewis. Erg lekker!