dinsdag 29 januari 2013

Middernachters


Lief tipte mij deze serie, omdat hij de auteur kende en Middernachters  de enige serie van hem is die tot dusverre in het Nederlands is uitgegeven. Ik kan wel Engels, maar Nederlands leest nu eenmaal lekkerder weg.

Stel je voor dat lang geleden, in de pre-historie de verhoudingen anders lagen. De mensen stonden nog niet aan het hoofd van de voedselketen. Dat waren monsters, duisterlingen. Donkere wezens die de vorm van nachtmerries aannemen. Wezens die honger hebben en wel een hapje mens lusten. Maar de mensen werden slimmer. Zo gingen ze vuur gebruiken om de duisterlingen op afstand te houden en zelfs op ze te jagen. Telkens vonden de mensen meer dingen uit om de duisterlingen te verslaan. De duisterlingen werden steeds machtelozer. Tot ze de wereld van de mensen en die van henzelf scheidden in een apart, vijfentwintigste uur. Dit is het heimelijke uur, middernacht, de blauwe tijd. In deze tijd regeren de duisterlingen en hun volgelingen. Mensen en vele van hun uitvindingen kunnen er niet komen. Zij zijn bevroren in de tijd. Slechts een handje vol mensen, op een aantal plekken in de wereld kunnen dit uur betreden. Zij die binnen een halve minuut van middernacht zijn geboren. Zij zijn de middernachters en ze wonen in het onmogelijke plaatje Bixby, één van de breuklijnen waarop middernacht te betreden is. Elk van hen heeft een eigen gave: de ziener, die de middernachtelijke wereld begrijpt via de geschiedenis; de geesteslezeres, die de gedachten en gevoelens van anderen, zowel mensen als duisterlingen kan voelen en proeven; de wiskundige, die de wereld ziet in reeksen van getallen en sommen; de vliegende jongen, die tijdens middernacht gewichtsloos wordt. En dan komt Jessica in Bixby lopen. Ook zij blijkt een middernachter. Maar wat haar middernachtelijke gave is, is niet duidelijk. Wel is duidelijk dat haar komst de verhoudingen tussen de middernachters en de duisterlingen opeens verandert. De duisterlingen, die de middernachters meestal gewoon met rust laten, vallen opeens aan. En ze willen Jessica dood hebben.


Het verhaal komt een beetje moeizaam op gang. Er moet natuurlijk veel uitgelegd worden. Maar dit gaat subtiel. Het wisselende vertelperspectief tussen de vijf middernachters maakt het verhaal in het begin warrig, maar zodra je als lezer eenmaal doorhebt hoe alles precies werkt geeft deze wisseling in perspectief een mooi verhaal vol diepte. Elke persoon is anders en beleeft alles anders. Het zijn niet de beste vrienden van elkaar, en toch zijn ze in elk boek weer op elkaar aangewezen om de steeds grotere problemen het hoofd te bieden. De verhalen en gebeurtenissen zijn spannend op een heel filmische manier: er wordt gevochten en alles gaat meestal maar op het nippertje goed. En toch loopt het verhaal niet helemaal goed af. De gebeurtenissen hebben soms verregaande invloed op het zijn van de middernachters (snap je het nog? Ik wil gewoon niet te veel verklappen). Daarnaast zit de wereld die Westerfeld creëert ingewikkeld en daarbij intelligent in elkaar. Je moet niet al te moe zijn tijdens het lezen om de vele uitwisselingen van ideeën te kunnen volgen. Maar de boeken zijn zeker de moeite waard. Eén tip: zorg ervoor dat deel twee en drie ook makkelijk voorhanden zijn. 



Een beetje jammer zijn overigens wel de drie Nederlandse ondertitels die het geheel een beetje een suffe uitstraling geven. Niemand is veilig... terwijl de Engelse ondertitel gewoon Blue Noon is.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen