vrijdag 30 november 2012

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

 Dit boek heb ik al een hele tijd geleden in de boekhandel zien liggen. Het is prachtig uitgegeven, gekleurde tussenbladen die de hoofdstukken van elkaar scheiden. En vol met pagina grote zwart-wit foto's, waar bijna altijd een foto op staat van de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine. Eén van die foto's is de foto op de voorkant. Zie je al waarom dit meisje zo bijzonder is?

Jacob heeft jarenlang een goede relatie gehad met zijn opa. Opa vertelde altijd verhalen over vroeger, over een tijd waarin hij in een weeshuis woonde, onder de hoede van de vogel. Een huis op een eilandje bij Wales, waar altijd de zon schijnt en waar bijzondere kinderen wonen. Zoals het meisje op de voorkant, dat kan zweven maar zichzelf niet altijd in de hand had en daardoor nog wel eens vastgebonden moest worden om niet weg te zweven. Of de jongen die onzichtbaar was. Lange tijd heeft Jacob de verhalen van zijn opa geloofd, tot de tijd komt dat hij in ziet dat deze verhalen verzonnen zijn.

Als zijn opa na een gruwelijke aanval overlijd in de armen van Jacob laat deze hem een geheimzinnige opdracht achter. Hierop reist Jacob uiteindelijk samen met zijn vader af naar het eiland waar het weeshuis zou staan. Op zoek naar de waarheid en misschien kinderen die nog leven en die hem de waarheid kunnen vertellen.
Jacob komt uiteindelijk achter de waarheid. Want hoewel het huis verlaten is, en in puin ligt zijn nog niet alle vroegere bewoners dood..

De foto's in dit boek gaan geweldig goed samen met het verhaal. In eerste instantie lijkt het een spookverhaal, maar dit blijkt uiteindelijk niet helemaal het geval (wat overigens de spanning niet teniet doet). Als je maar wilt geloven. Het begin is even doorkomen, omdat de geschiedenis tussen Jacob en zijn opa uitleg verdient. Daarna is het te spannend en te leuk om nog weg te leggen. 

maandag 26 november 2012

Musical Monday: The Baseballs

Ik was wat lijstjes aan het bekijken. De top 100 van de afgelopen jaren. En wat ik niet kende heb ik maar even opgezocht. Want ik houdt het allemaal niet zo bij, de top 40 muziek is normaal gesproken niet zo mijn muziek, hoewel er af en toe een leuke bij zit.
I've been looking at some lists lately. The Top 100 charts from the past years. And whatever I didn't know I've been looking up. I don't really keep up with pop music, mostly it's not really my style. But once in a while there is something to my liking. 



Nu stuitte ik op The Baseballs. Heerlijke muziek. Leuk dus om even te delen.
Now I 'discovered' The Baseballs. Real nice music. So something to share here once more. 



The Baseballs is een nog erg jonge groep. Ze maakten hun debuut in 2009. De band, bestaande uit Digger, Sam en Basti is afkomstig uit Duitsland. Ondanks hun jonge bestaan maken ze muziek in de stijl van rock 'n roll uit de jaren '50 en '60. Een beetje Elvis Presly dus. In deze stijl coveren ze bekende popliedjes. Op hun repertoire staat bijvoorbeeld Quit Playing Games With My Heart (Backstreet Boys), Torn (Natalie Imbruglia), Paparazzi (Lady Gaga) en Umbrella (Rihanna). Ook hun videoclips zijn erg retro, inclusief gillende meisjes.
Heel veel meer heb ik van hen niet kunnen vinden. Maar niet erg, er is inmiddels genoeg muziek om je mee te vermaken (3 CD's, 1 DVD en heel snel een echte kerst CD).
The Baseballs are still a rather young group. They made their debut in 2009. The band, consisting of Digger, Sam and Basti, is from Germany. Despite they've only been making music for a few years, they make their music in the rock 'n roll style of the '50s and '60s. A little like Elvis Presly. In this style they cover modern pop songs, like Quit Playing Games With My Heart ( Backstreet Boys), Torn (Natalie Imbruglia), Paparazzi (Lady Gaga) and Umbrella (Rihanna). Also their videoclips are in a very retro style, including lots of screaming fan girls. 


The Baseballs - Hello

zondag 25 november 2012

Poffertjes

Vrijdag had ik opeens zin in poffertjes. Dat was echt al een hele tijd geleden. Om twee redenen: het duurt een eeuwigheid voordat ze klaar zijn. En de laatste paar keer wilde het niet echt lukken. Ze pofte niet echt, om één of andere reden. Dus zocht ik een recept voor poffertjes beslag, in plaats van zo'n mix te nemen uit een pakje. En dat lukte super goed, dus hier het recept. Voornamelijk omdat ik vanavond wéér wil en Lief voor mij het beslag gaat maken, zodat ik na mijn werk kan beginnen met bakken. Het beslag moet namelijk een uurtje rijzen.
On friday I suddenly felt like eating poffertjes. Poffertjes is a traditional Dutch dish, usually eaten at a fair, but sometimes also at home. It is a little similar to pancakes. I hadn't eaten it in a while. And this because of two reasons: they take a while before they're ready. And they didn't puff for some reason. So now I looked up a recipe, instead of using a mix from a package. And that recipe turned out great. So here it is. Mostly because Lief is going to prepare the batter for me today, so it will be ready for baking as soon as I come home from work tonight. The batter needs to rise an hour.





Verwarm 300 ml melk tot het lauwwarm is, ongeveer lichaamstemperatuur. Roer hier 2 tl gedoogde gist en 1 tl suiker door. Laat dit ongeveer 10 minuutjes staan, totdat de gist belletjes gaat vormen op het oppervlakte.

Roer ondertussen in een beslagkom 250 gr meel met een snufje zout door elkaar. Voeg hier 30 gr keukenstroop en 2 eieren aan toe en vervolgens het melk/gist mengsel. Goed roeren met een garde tot een dik en stroperig beslag ontstaat. Laat het beslag op kamertemperatuur nog een uur rijzen.

Na dit uur nog eens goed doorroeren. Eventueel nog een beetje melk toevoegen als het beslag te dik is, maar het moet niet zo slap worden als beslag voor pannenkoeken.
Een poffertjespan (die gietijzeren zijn het beste) goed heet laten worden en in elk holletje een klontje boter laten smelten. Hier de poffertjes in bakken tot ze bruin zijn, keren en bakken tot ze gaar zijn.

Ze zijn het lekkerste met een flinke laag poedersuiker en een klontje boter. Mjam.

Heat 10 oz milk till it's lukewarm, about body temperature. Mix in 2 teaspoons dried yeast and 1 teaspoon sugar. Let this rest for about 10 minutes, until the yeast makes little bubbles on top.

Meanwhile mix in a large bowl 8,8 ounces flour with 1 teaspoon salt in a large mixing bowl. Add in 1 ounce kitchen syrup, 2 eggs and the milk/yeast mixture. Stirr well until you get a nice batter, that's a little thick and syrup-like. Let it rest for an hour at room temperature.

Then mix the batter once more. If you want, add a little more milk, but the batter needs to be rather thick. Heat a poffertjespan, the best ones are from castiron (I think it gets tricky here for the non-Dutchies, because I have no idea if these are available outside our tiny country, pictures can be found here). Melt a bit of butter in every hole. Then put in the batter and bake until it's brown, turn and bake that side also until the poffertjes are goldenbrown and done. 

Serve with a lot of icing sugar and a little bit of butter. Yummy.


Edit: Nu met foto's. En had 30 ml melk ipv 300 ml opgeschreven. Recept is nu correct (en door Lief gemaakt)
Now with pictures. And I'd written 1 oz milk instead of 10 oz. The recipe is now correct (and verified by Lief). 

zaterdag 17 november 2012

Vintage Ads: Schlitz

Ik weet het, het is stil op dit blogje. Druk bezig met een decemberswap en natuurlijk met Sinterklaas (wat dit jaar bij ons met kerst gevierd gaat worden). Leuk dus, en niet heel verplicht. Maar toch stil hier, want wat af is kan ik niet eens laten zien.
I know, this blog is rather quiet. I'm very busy with a swap and of course Sinterklaas (a typical Dutch holiday which will be celebrated this year with Christmas in my family). Very much fun. But still quiet here, partly because all that I've finished I'm not yet allowed to show. 

Dus even een kort berichtje. Eén van mijn favoriete vintage advertenties de 'Don't worry darling, you didn't burn the beer' advertentie van het Amerikaanse biermerk Schlitz.
So just a short entry. Once of my most favorite vintage advertisements, the 'Don't worry darling, you didn't burg the beer' ad by the American beer-label Schlitz.


Deze advertentie uit 1952 is natuurlijk een typisch voorbeeld van het seksisme dat in de jaren '50 een hoogtepunt leek te beleven. De tekst onder de advertentie luidt:
This ad from 1952 is a typical example of the 1950s sexism, that seemed to be flourishing at that time. The text under this image reads:

"Anyway, you didn't burn the Schlitz!" There's hope for any young bride who knows her man well enough to serve him Schlitz Beer. For what man (or woman) can resist the taste of Schlitz Beer...a taste millions prefer to the taste of any other beer. No, we're not just saying that. Here's the simple proof: Schlitz tastes so good to so many people, it's first in sales in the U.S.A.




Heerlijk, toch?
Lovely, right?

Het is overigens opvallend dat Schlitz op zijn website een vrij uitgebreide pagina heeft over de geschiedenis van het bedrijf waar ook de advertenties, zowel televisie reclames als posters, een grote rol laat spelen. Maar deze advertentie staat er dan weer niet bij...
It is a strange fact that Schlitz had a very large section at it's webpage about the company's history including past advertisements, both in tv commercials and in print. But his specific add isn't part of that. ..



zaterdag 10 november 2012

Show n Tell: Zero

De afgelopen twee weken heb ik vrij gehad. Letterlijk 'in between' jobs. Daardoor had ik een beetje het idee dat het vakantie was. En omdat de dagen steeds korter duren en het 's middags dus al donker begint te worden, had ik bijna het idee dat het kerstvakantie was. De kerstlichtjes hangen al voor het raam. En ik heb inmiddels mijn eerste versiering af. Zero, het spookhondje uit Nightmare before Christmas. Misschien een beetje vroeg, maar aangezien Zero eigenlijk uit het Halloween-land komt, vond ik het een prima idee om hem te maken ergens tussen halloween en kerst.
Last two weeks I have been free. I was quite literally 'in between' jobs. Which gave me the idea I had a vacation. And since the days grow shorter and it gets dark at noon, I almost had the idea I had a Christmas vacation. The Christmaslights are up above the window. And I made my first decoration: Zero, the ghost-dog from Nightmare before Christmas. Maybe I am a bit early, but since Zero actually is from Halloween-land, I thought it a great idea to make him somewhere between halloween and Christmas. 



Lief heeft Zero inmiddels opgehangen voor het raam. Door de warmte van de verwarming zweeft hij daar de hele dag rondjes. Tzt komen daar nog meer kerst dingetjes te hangen. Maar daar vond ik het wél nog een beetje te vroeg voor.
Lief has hung Zero before the window. Because of the heat from the heating he actually floathes all day long little rounds. In time we'll be hanging other kinds of christmas decorations. But for the time being, maybe that is a little early. 


Smile :-)


Het Patroon van Zero is hier te vinden.
The pattern for Zero can be found here.