donderdag 10 mei 2012

Nagellak

Ik heb niet het soort moeder dat altijd bezig is met hoe ze er uit ziet. Ze heeft lange tijd geweigerd om rokjes te dragen, gebruikt geen make up, heeft haar haar kort omdat het gewoon veel comfortabeler is en bezit geen enkel paar pumps of andere schoenen met hakken. Zo is mijn moeder gewoon niet. Dus de eerste keer dat ik ooit in aanraking kwam met nagellak was toen onze buurvrouw een mooi rood op haar nagels droeg en, nadat ik had laten weten het prachtig te vinden, mij bij haar thuis uitnodigde voor een nagellak sessie tussen twee meiden.
I do not have the kind of mother that's always concerned about her appearance. She has refused to wear skirts for a long time, doesn't use any make up, wears her hair short because it's just way more comfortable and doesn't own any pumps or other shoes with heels. That's just not the kind of person my mother is. So my first encounter with nailpolish was when our neighbor wore a beautiful red on her nails and after mentioning I loved it, she invited me over for a nailpolishing session between two gals. 

Dus hoe het kwam dat ik aan het einde van deze eeuw nagellak bezat in bijna elke kleur die je je maar kan bedenken.... Ik denk dat het gewoon die tijd was. Op een gegeven moment was het heel belangrijk voor ons, meiden in onze vroege tienerjaren, om nagellak te dragen. En niet zomaar nagellak. Nee, er waren twee manieren: of je had nagellak met glitter (die je er amper af kon krijgen omdat het je wattenschrijfjes scheurde en zorgde voor enorme wolken wat om je heen) of je had op elke nagel een andere kleur. Of, ja er was ook nog een derde manier om dit te doen, je had een andere kleur op elke nagel, met in elke kleur ook nog glitter. En dus, elke verjaardag of andere kado-krijg gelegenheid vroeg ik een nieuwe kleur. En ook mijn zakgeld ging er aan op.
So how it came to be that at the turn of the century I owned nailpolish in almost every color available...I think it were just those times. At some point it was a huge deal for us, girls in our early teens, to wear nailpolish. And not your average kinds of nailpolish. No there were two ways to go: either you'd have a different color on each fingernail or you'd have nailpolish with glitters in them. Or, yes there was a third way of doing this: have a different color on each fingernail, but all of them containing glitters. And so, every birthday or other present getting occasion I'd ask for a new type of color. And I'd use my pocket money for it too. 

Foto van: www.girlscene.nl


Als mijn vriendinnen en ik met elkaar afspraken, brachten we onze nagellak mee om een soort van nagellak feestje te houden. Op de een of andere manier, zelfs met het idee dat ik elke kleur had die er maar was, had geen enkel van mijn vriendinnen kleuren die ik ook bezat.
When meeting up with friends we'd bring our nailpolish and have a nailpolish party-kind of thing going on. Because somehow, despite the idea I had every color available: non of my friends had colors I already had.

Het is meer dan 5 jaar geleden dat ik voor het laatst nagellak droeg, maar ik heb een paar dagen geleden, nieuwe, helder rode gekocht. Gewoon omdat het leuk is. Maar die regenbogen, ik denk niet dat ik die ooit nog zal maken.
It's been over 5 years since I wore nailpolish, though I bought some new, bright red one a few days ago. Just because I think it's cool. But those rainbows, I don't think I'll ever make them again.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen