dinsdag 10 april 2012

Tuin update: Een kist

Zaterdagavond, ik kom terug van mijn werk. De avond ervoor heeft Lief mij een verrassing beloofd. Iets waarvoor hij kennelijk iets moest doen, want hij wilde even zeker weten dat ik de hele dag weg zou zijn. Na een dag bedenken wat het toch zou kunnen zijn, vind ik dat Lief zich vervelend normaal gedraagt. Tot hij laat weten dat ik niets uitgereikt krijg, het moet raden. Tja... en ik weet het echt niet. Ik kan het niet zien. Maar het is er wel, als ik het zie kan ik er niet omheen, zo groot is het. Ik snap er niets meer van.
Dan geeft hij me een hint. Geeft. Ogen dicht, handen uit. En ik krijg de sleutels van de tuin. Een kas? Paadjes gemaakt? Nee, dit!:
Saturdayevening. I'm coming home from work. The evening before Lief has promised me a surprise. Something he supposedly has to do something for, because he wanted to know for sure I would be gone the entire day. After a day of thinking what this surprise might be, Lief behaves annoyingly normal. Until he tells me that he won't fysically give me something, I have to guess what it is. Wel....I really don't know. I can't see it. But it is there, when I see it I will know, it's that large. I don't understand anything anymore. That he gives me a hint. Gives. Eyes closed, held up hands. And I get the keys from the garden. A greenhouse? He's made paths? No, this!:



Een gereedschapskist. Iets wat ik dus al meer dan drie jaar mis. In het begin verpakte ik alles in plastictassen, maar ik merkte dat dat ook niet goed voor het materiaal was. Daarna maakte ik een pvc-buis kasje, dat elk jaar nog voor het einde van het seizoen nieuw plastic nodig heeft. En als het net niet uitkomt lag het gereedschap op die momenten ook een aantal weken in weer en wind. Daarna nam ik alles maar gewoon elke keer weer mee en mee terug naar huis. Met de auto. Nu kan ik gewoon weer op mijn fietsje en alles met een gerust hart laten liggen. Hij is perfect.
A box for my gardening toools. Something I have been missing for more than three years. In the beginning I packed everything in plastic bags, but I noticed that wasn't very good for the material either. Then I made a greenhouse of tubes, that every year before the ending of the season needed new plastic. And when the timing was right, all my tools were prone to the weather for several weeks. Then I deceided to just take my tools with me, and bring then back home afterwards. With the car. Now I can go with my bike again, and leave everything without worrying. It's perfect.

En met heel veel dank aan mijn schoonouders voor de hulp en het doneren van het materiaal.
With special thanks to my parents in law for the help and donating the materials. 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen