maandag 30 april 2012

Musical Monday: Caro Emerald

Zo groot als de wereld is, zo divers is de muziek die op deze wereld bestaat. In Musical Monday probeer ik een stukje van mijn wereld te laten zien, door muziek. Mijn muziek. Muziek die iets bij mij teweeg brengt. 
As large as the world is, as diverse is the music that exists in this world. In Musical Monday I will try to show a piece of my world, with music. my Music. Music that moves me


Vandaag is het Koninginnedag, de dag waarop we de Koningin, de koninklijke familie en het Nederlands zijn vieren. Er zijn overal feesten en als traditie met Koninginnedag vlooienmarkten. Mijn zusje en haar liefde komen vandaag en we zullen zien wat Maastricht vandaag te bieden heeft.
Today it's Queensday, the day we celebrate the Queen, the royal family and being Dutch. There are parties everywhere and tradition of Queensday are the fleamarkets. My sister and her love will visit and we'll see what Maastricht has to offer today.

Queen Beatrix
Omdat het vandaag Koninginnedag is wil ik jullie wat vertellen over een Nederlandse artiest: Caro Emerald.
Ik hoorde Caro Emerald voor het eerst omdat haar liedje A Night Like This gebruikt was in een Martini reclame en het mijn aandacht trok.
Because it's Queensday I would like to tell you a little about a Dutch artist: Caro Emerald. 
I first heard Caro Emerald because her song A Night Like This was featured in a Martini commercial and caught my attention. 

from: www.caroemerald.com

Deze Nederlandse meid studeerde als Jazz-zangeres aan het conservatorium in Amsterdam. Nadat ze in 2005 haar diploma behaalde zong ze in diverse groepen. In 2007 kreeg ze een telefoontje of ze een demo in wilde zingen voor Back it up. Drie songwriters hadden dat lied geschreven voor een Japanse popgroep, maar hun demo-zangeres kon niet komen. Nadat deze Japanse popgroep de demo had gehoord, sloegen ze het aanbod af. Hierop besloten Caro en de producers van het lied om het zelf maar uit te geven als singel. Caro's eerste album Deleted Scenes from the Cutting Room Floor is in Nederland voor 29 aaneengesloten weken het bestverkochte album geweest, een langere periode dan Michael Jackson's Thriller.
This Dutch girl actually studied for Jazz-vocalist at the conservatorium in Amsterdam. After getting her degree in 2005 she sang in different groups. In 2007 she got a phonecall if she wanted to sing the demo for Back it up. Three songwriters had written the song for a Japanese pop-group but their demo-singer couldn't make it. After hearing the demo, the Japanese pop-group declined the song after which Caro and the producers of the song deceided to release the single themselves. Caro's first album Deleted scenes from the cutting room floor has been the best selling album in the Netherlands for 29 consecutive weeks, a longer period of time than Michael Jackson's Thriller album. 


from: www.caroemerald.com

Caro Emeralds sound is een hedendaagse mix van ballroom jazz. Ze gebruikt dit ook graag in haar persoonlijke stijl, door het dragen van retro outfits en kapsels en door gebruik te maken van '50s beelden in haar video's. Het is denk ik onnodig om nog te melden, maar ik vind dat natuurlijk super super leuk.
Caro Emerald's sound is a contemporary mix of ballroom jazz. She likes to mix this in her personal style too, wearing retro outfits and hairstyles and using '50s images in her video's. Needless to mention: I really really love that. 


Caro Emerald, A Night Like This

zondag 29 april 2012

The New World

Gisteren heb ik weer eens Titanic gekeken. Ik moest er de laatste tijd weer erg veel aan denken. Natuurlijk omdat de film sinds kort weer in de bios draait, maar dan in 3D. Maar ook omdat ik zojuist het boek Wij, twee jongens van Aline Sax uit heb. Een prachtig boek dat speelt in de begin jaren van de 20ste eeuw. Het gaat over de Belgische Adriaan die met zijn familie naar Amerika vertrekt in de hoop op een beter leven. Onderweg worden zijn familieleden om allerhande redenen geweigerd waardoor hij uiteindelijk alleen (en bestolen trouwens) in New York aankomt. Na enige tijd ontfermt de Amerikaanse Jack zich over de verloren Adriaan. Tussen de twee ontwikkelt zich een liefdesrelatie die prachtig is verwoord.
Yesterday I once again saw Titanic. I have been thinking about that movie for the last few days. Ofcourse, because it's been in the cinema's once again, now in 3D. But also because I just read Wij, twee jongens, by Aline Sax. A beautiful book that's situated in the eary years of the 20th century. It's about the Belgian Adriaan that leaves for America with his family in the hope for a better life. On their way his familymembers are denied passage or entrance to New York, so he ends up all alone (and robbed by the way) in New York. After some time the American Jack takes care of the lost Adriaan. The two get involved in a love relationship, that is beautifully written. 


Zoals je kan zien aan de voorkant, al die schepen leken wel een beetje op elkaar. En niet alleen het enorme gevaarte, de schoorstenen en de massa's mensen die ze vervoerden. Ook het soort mensen dat erop zit. Sax beschrijft de overtocht uitvoerig. Net zoals in Titanic komt het verschil tussen de klassen duidelijk naar voren. In tegenstelling tot Titanic is dit beeld niet heel erg romantisch.Een leeg dek, zoals dit in Titanic te zien is, bijvoorbeeld bij de "I'm the king of the world"-scene, zal je je in dit boek niet voor kunnen stellen.
As you can see by the cover, all these ships look somewhat similar. And not only because it's huge, the giant chimney's and the large amount of people they are carrying. But also the kind of people that are on it. Sax describes in detail the passage. Just like in Titanic you can see the differences in class. Though in contrast to Titanic this image isn't as romantic. An empty deck, just like in Titanic, in for example the "I'm the king of the world"-scene, you'll not be able to imagine in this book. 



Toch was het leuk om Titanic weer te zien. Toen ik 10 jaar was en nog op de basisschool zat waren we met alle meiden van de klas helemaal gek van de film. Het was volgens mij de eerste film die ik zag waarin zoo'n heftige romantische liefde naar voren kwam. Het was heerlijk dramatisch, van de bijna zelfmoord van Rose tot aan het moment dat Jack overleden is en met een blauw gezicht de diepte van de oceaan in verdwijnt. En al die chique, die pracht en praal van de eerste klas, die zagen we stiekem ook wel zitten. Dat begon al bij de scene waarin we (de jonge) Rose voor het eerst te zien kregen terwijl ze uit de auto stapt en vanuit een enorme hoed naar de Titanic kijkt. Titanic was ook de eerste film waarin de liefde bedreven werd, of waarin ik een naakt lichaam zag. En, ik hoef het waarschijnlijk niet zo duidelijk te benoemen: Leonardo was mijn eerste teen-idol en zijn afbeeldingen hingen in grote kwantiteit in mijn kamer.
Though it has been fun to see Titanic again. When I was about 10 years old and still in elementaryschool all the girls of my class were crazy about this movie. I think this was the first movie I ever saw that told about such a romantic love. It was lovely dramatic from Rose's alsmost suice until Jack passed away and floaths, blue faced, into the depths of the ocean. All that chique, the pomp and circumstance from the first class, we did like too. This started in the scene where we're seeing (young) Rose for the first time, when she steps from the car and looks up to Titanic from underneath a giant hat. Titanic also was the first movie I saw people make love, or in which I saw a naked body. And, it is probably redundant to mention: Leonardo was my first teen idol-crush. His images adored my room in great quantity.

Ik moet eerlijk zeggen dat het onderwerp me sindsdien altijd heeft gefascineerd. Alle redenen waarom het onzinkbare schip uiteindelijk toch naar de zeebodem verdween zijn even interessant. Naar mijn idee was het een combinatie van vette pech en menselijke overmoed.
I have to admit that the subject of the movie had fascinated me ever since. All reasons why the unsinkable shop still ended up on the bottom of the ocean are interresting to me. In my opinion it was a combination of sheer bad luck and human overconfidence. 

Overigens kwam Lief een paar dagen geleden met dit artikel aan, waarin melding wordt gemaakt van het boek The Wreck of the Titan, waarin min of meer het verhaal van de Titanic al word verteld. Het boek kwam uit in 1898. Voor een ieder die nu niet snapt wat ik bedoel en voor een ieder die gewoon wat freakin' weird stuff wil lezen, klik even op het linkje.
By the way, Lief showed me this article a few days ago, in which they tell about the book The Wreck of the Titan, in which more or less the story of the Titanic is told already. The book was published in 1898. And for all of you who don't understand now what I am telling you, and for all of you who just like to read some freakin' weird stuff, click the link.


Gelukkig ging het Adriaan iets beter af. Ookal vond ook hij een onmogelijke en verboden liefde. Ze eindigden in elk geval niet in een grote plas ijskoud water. 
Luckily for Adriaan his story ends somewhat better. Despite the fact he also found a forbidden, impossible love. At least they didn't end up in a big icy pool of water. 



donderdag 26 april 2012

Gedichtje

'Wil je de waarheid
of wil je muziek?'
'Allebei' was het antwoord
Maar dat kon natuurlijk niet.
Je kon niet zwieren
of dansen
Met je benen,
of in je hoofd.
En ook nog iets zinnigs
Iets over leven, of dood
'En wat dan met liefde?
Waar hoort zij bij?
Want de lyriek van het hart
daar gaat het om,
tenminste..voor mij.'

maandag 23 april 2012

Musical Monday: Peggy Lee

Zo groot als de wereld is, zo divers is de muziek die op deze wereld bestaat. In Musical Monday probeer ik een stukje van mijn wereld te laten zien, door muziek. Mijn muziek. Muziek die iets bij mij teweeg brengt. As large as the world is, as diverse is the music that exists in this world. In Musical Monday I will try to show a piece of my world, with music. my Music. Music that moves me. 

Eén bijzondere jazz-diva waar ik vandaag over wil schrijven is Peggy Lee. Ze werd geboren als Norma Doloris Egstrom. Ze liep weg van haar stiefmoeder toen ze 17 was. In 1941 zong ze bij de band van Benny Goodman, waar ze twee jaar bleef tot ze solo ging. Haar eerste hit had ze in 1942, getiteld Somebody else is taking my place. Naast zingen schreef ze ook muziek en was ze actrice. Peggy Lee overleed in 2002.
One very special jazz-diva I'd like to write about today is Peggy Lee. She was born as Norma Doloris Egstrom. She ran away from her abusive stepmother by the age of 17. In 1941 she joined Benny Goodman's band, where she stayed for two years before going solo. Her first hit was in 1942, called Somebody else is taking my place. Besides singing she also was a songwriter and an actress. Peggy Lee died in 2002.






Voor mij is de muziek van Peggy Lee zowel tijdloos en tegelijkertijd geeft het een geweldige impressie van de mid 20ste eeuw. Liedjes als He's a tramp voor de Disney film Lady en de vagebond of haar lied Fever laten zien hoe goed haar sound nog steeds in onze eeuw past. Terwijl een liedje als Black Coffee gewoon jazz-perfectie is en mij bovendien kippenvel bezorgd elke keer als ik het hoor.
For me, the music from Peggy Lee is both timeless as it gives a lovely impression into the mid 20st century. Songs like
He's a tramp for the Disney movie The Lady and the Tramp or her song Fever show how well her sound still fits in our age.While a song like Black Coffee is just jazz-perfection and gives me goosebumps everytime I hear it.



Peggy Lee, why don't you do right



vrijdag 20 april 2012

Vintage ads: Spratts patent

Een van mijn favorieten. Spratts Patent Ldt. Door Auguste Roubille. 1909
One of my favorites. Spratts Patent Ldt. By August Roubille. 1909


dinsdag 17 april 2012

Show n tell/tuin update: Labels

Al een tijdje wil ik eens iets anders om aan te geven wat ik waar gezaaid heb. Ik gebruikte altijd van die gele plastic labels, maar die zijn zo lelijk. En bovendien zijn die zo laag dat ik er nog wel eens per ongeluk op ging staan. Op zoek dus naar iets anders. Maar wat? Mooie labels zijn wel te koop, maar erg duur. En dus plaatste ik in mijn RAK-verlanglijstje van deze maand het wensje om leuke tips te krijgen voor leuke tuinlabels.
En dat kreeg ik, van Nieslief. Het is dus niet mijn eigen iedee, iemand anders heeft het bedacht. Maar ik ben erg dankbaar voor het idee.
For a while now I wanted something different to show what I sowed and where. I used to have those yellow plastic labels, but those are so ugly. And besides, they are so low I sometimes stepped on them by accident. So, looking for something different, but what? Nice labels are for sale, but also rather expensive. And so I added to my RAK-wishlist the wish to receive some nice tips to make nice gardenlabels.
And I received a tip, from Nieslief. So this is not my own idea, someone else came up with it. But I'm really thankful for the idea. 





Wasknijpers op een stokje. En om het nog wat gezelliger te maken een klein tekeningetje erbij. Ik vind ze geweldig, ondanks mijn falende tekenkunsten. Ze zijn zo simpel maar toch effectief en stijlvol. Dat onze wasknijpers allemaal een andere kleur hebben, geeft net een beetje extra.
Clothespins on a stick. And to make them even more cute, I made a little drawing on them too. I think they're great, despite my failing abilities to draw. They are so simple, yet so effective and stylish. Our clothespins all have a different colour, but this gives them something extra.


maandag 16 april 2012

Musical Monday: La Roux


Zo groot als de wereld is, zo divers is de muziek die op deze wereld bestaat. In Musical Monday probeer ik een stukje van mijn wereld te laten zien, door muziek. Mijn muziek. Muziek die iets bij mij teweeg brengt. As large as the world is, as diverse is the music that exists in this world. In Musical Monday I will try to show a piece of my world, with music. my Music. Music that moves me. 


Zoals ik al eerder opmerkte, Lief was vorige week jarig. Eén van zijn kado's van mij was de CD van La Roux. Hun muziek vinden we al een tijdje erg goed.
As I mentioned before, Lief's birthday was last week. One of his presents from me was the CD from La Roux. We've been liking their music for a while now. 


Source: Last.fm

La Roux is een Engels electro-pop duo dat voornamelijk geinspireerd wordt door '80 pop muziek. Beide elementen maken het de muziek waar we van houden. De hoge stem van zangeres Elly Jackson zorgt ervoor dat de muziek iets unieks en eigens heeft. Hoewel ik daardoor niet in staat ben om er te lang naar te luisteren. 
La Roux is an English electro-pop duo that finds it's main influence in '80s pop music. Both these elements make it music we love. The high pitched voice of singer Elly Jackson makes their music something unique Though I personally am not able to listen to it for too long. 



La Roux, Bulletproof. From the album: La Roux

zondag 15 april 2012

A kings lunch

Donderdag was Lief jarig. Bij een verjaardag hoort lekker eten. En bij lekker eten horen restjes. Hoewel ik er redelijk goed in ben om precies op maat te koken, hadden we donderdag toch best wel heel veel te veel over. Van die restjes maakte ik dit:
Thursday was Liefs birthday. With a birthday, there should be good food. And with good food there are scraps. Though I have been quite good in not making too much, we really had a lot of scraps from thursday. From some of those scraps I made this:


Een heerlijke ensalata caprese met courgette muffins.
De muffins komen uit het boekje 500 cupcakes van Fergal Connolly en Judith Fertigdat ik een beetje aanpaste door zachte geitenkaas te gebruiken in plaats van feta en er wat verse basilicum aan toe te voegen.
A lovely ensalata caprese with zucchini muffins.
I got the recepe for the muffins from the book
500 cupcakes by Fergal Connolly and Judith Fertig, that I adapted by using goatcheese instead of feta and adding some fresh basil. 

zaterdag 14 april 2012

Show n tell: Kaarsen

Ik heb soms even een periode dat ik niet zo goed weet wat ik moet doen. Er is zoveel dat gemaakt zou kunnen worden, maar waar te beginnen? En soms heb ik er gewoon even wat behoefte aan om iets te doen terwijl ik sta. Of loop. Of gewoon wat rommel.
En dus ben ik maar weer kaarsen gaan maken.
Sometimes I have a period in which I don't know what to do. There is so much that could be made, but where to start? And sometimes I just need to do something while standing up. Or walking. Or when just rummaging around.
And so I began making some candles again.




In het begin van mijn tienerjaren maakte ik weleens kaarsen. Daarna heb ik zo ongeveer om de drie jaar weer eens wat gemaakt. Hier is hoe je het doet.
When I was in my early teens I used to make candles, and have been doing it about once every three years ever since. This is how you do it.


Je hebt nodig: wat oude kaarsen die je niet meer kunt gebruiken. Uitgelopen kaarsvet, gebroken kaarsen, stompjes, het is allemaal prima. Je kunt ook speciale was kopen die bedoeld is om kaarsen van te maken.
You need some old candles that aren't usable anymore. Burnt out stubs or broken candles are all fine. There also is wax on the market that is specifically for making your own candles.



En je hebt mallen nodig. Er zijn speciale mallen op de markt die je kunt gebruiken. Je kunt ook recyclen en wat afval gebruiken. Ik heb hier een flesje waar koksroom in heeft gezeten en een drankkarton. Ik heb ook twee buizen die ik speciaal heb om kaarsen mee te maken.
Than you'll need some molds. There are special plastic molds for you to purchase. But you can also recycle some of your garbage. Here I've used a bottle that used to contain cream and a drinkcarton. I also own two tubes that I have specially for making candles.


Nu, smelt de was au bain marie. Als alle was gesmolten is, dip katoenen draad in de was om een lont te maken. Maak deze vast aan je mal. Voor een mal met een gesloten bodem kan je een naald gebruiken om de lont door de bodem te trekken, leg vervolgens een knoop en trek goed aan. Als je buisjes gebruikt, is de bodem open. Je moet deze dus dichtmaken met een stukje karton. Trek hier de lont doorheen en trek goed aan. Ik doop de bodem meestal nog even in het kaarsvet om alles goed te verzegelen. Je wilt niet hebben dat als je de was in je mal giet, alles er van onder uitloopt op je aanrecht.
Je bent nu klaar om te beginnen. Giet de was in de mallen. Je kunt streepjes maken door ervoor te zorgen dat de was in de mal gestold is voordat je de volgende kleur er op giet.
Zorg ervoor dat je lont altijd goed in het midden blijft. Je kunt hiervoor een klein houtje of een rietje gebruiken waar je de lont aan de bovenkant aan vast maakt, of je kunt gewoon goed opletten.
Now, melt your wax au bain marie. Once all the wax has melted dip a bit of cotton thread in it to create a wick. Attach the wick to your molds. If the mold has a closed bottom you can use a needle to pull the wick through, make a knot and pull tight. When you use tubes, the bottom is open. You need to close it with a piece of cardboard. You'll pull the wick through this cardboard. I usually dip the bottom of the tube in the melted wax to make sure all is sealed tight. Once you'll be pouring the hot wax in your mold you don't want it to start running all over your kitchen sink.
Now you're all set. Pour the wax into your molds. You can make layered stripes by making sure the wax in your mold is solidified once you pour in the next color. 
Make sure your wick is in the middle at all times. You can use a straw that you tie the wick to, or just be carefull.




Als de mal helemaal gevuld is, laat het stollen en afkoelen. Verwijder daarna de mallen. Heb je de buizen gebruikt als mal, houd deze dan onder de warme kraan totdat het er vanzelf uit komt. Wees wel voorzichtig dat je de kaars weer niet te ver laat smelten. Het flesje kun je opensnijden, het drankkarton is scheurbaar.
Once you've filled all your molds, let it set and cool down. Then remove the molds. If you used tubes, hold them under a stream of hot water untill it comes poppin' out. Be careful not to melt it too much. You can cut open the bottle, the drinkcarton you can rip open.

woensdag 11 april 2012

Vintage ads: Coppertone

Een deel van mijn obsessie met vervlogen tijden is een obsessie met reclames. Ik vind dat de manier waarop producten geadverteerd worden voor een groot gedeelte laten zien hoe de maatschappij toen werkte. Het laat verschillen en overeenkomsten zien met onze eigen tijd. Plus, ik vind de illustraties geweldig. Hier is een erg schattige reclameposter voor Coppertone zonnebrandcrème, gemaakt door Joyce Ballantyne. Deze advertentie verscheen in 1953.
Part of my obsession with past times, is an obsession with ads. I think the way products are advertised show for a good part how society then worked. It shows differences and similarities with our time. Plus I really do like the illustrations. Here is a very cute ad for Coppertone sunscreen made by Joyce Ballantyne. This ad was published in 1953. 

dinsdag 10 april 2012

Tuin update: Een kist

Zaterdagavond, ik kom terug van mijn werk. De avond ervoor heeft Lief mij een verrassing beloofd. Iets waarvoor hij kennelijk iets moest doen, want hij wilde even zeker weten dat ik de hele dag weg zou zijn. Na een dag bedenken wat het toch zou kunnen zijn, vind ik dat Lief zich vervelend normaal gedraagt. Tot hij laat weten dat ik niets uitgereikt krijg, het moet raden. Tja... en ik weet het echt niet. Ik kan het niet zien. Maar het is er wel, als ik het zie kan ik er niet omheen, zo groot is het. Ik snap er niets meer van.
Dan geeft hij me een hint. Geeft. Ogen dicht, handen uit. En ik krijg de sleutels van de tuin. Een kas? Paadjes gemaakt? Nee, dit!:
Saturdayevening. I'm coming home from work. The evening before Lief has promised me a surprise. Something he supposedly has to do something for, because he wanted to know for sure I would be gone the entire day. After a day of thinking what this surprise might be, Lief behaves annoyingly normal. Until he tells me that he won't fysically give me something, I have to guess what it is. Wel....I really don't know. I can't see it. But it is there, when I see it I will know, it's that large. I don't understand anything anymore. That he gives me a hint. Gives. Eyes closed, held up hands. And I get the keys from the garden. A greenhouse? He's made paths? No, this!:



Een gereedschapskist. Iets wat ik dus al meer dan drie jaar mis. In het begin verpakte ik alles in plastictassen, maar ik merkte dat dat ook niet goed voor het materiaal was. Daarna maakte ik een pvc-buis kasje, dat elk jaar nog voor het einde van het seizoen nieuw plastic nodig heeft. En als het net niet uitkomt lag het gereedschap op die momenten ook een aantal weken in weer en wind. Daarna nam ik alles maar gewoon elke keer weer mee en mee terug naar huis. Met de auto. Nu kan ik gewoon weer op mijn fietsje en alles met een gerust hart laten liggen. Hij is perfect.
A box for my gardening toools. Something I have been missing for more than three years. In the beginning I packed everything in plastic bags, but I noticed that wasn't very good for the material either. Then I made a greenhouse of tubes, that every year before the ending of the season needed new plastic. And when the timing was right, all my tools were prone to the weather for several weeks. Then I deceided to just take my tools with me, and bring then back home afterwards. With the car. Now I can go with my bike again, and leave everything without worrying. It's perfect.

En met heel veel dank aan mijn schoonouders voor de hulp en het doneren van het materiaal.
With special thanks to my parents in law for the help and donating the materials. 


maandag 9 april 2012

Musical Monday: Kormac

Zo groot als de wereld is, zo divers is de muziek die op deze wereld bestaat. In Musical Monday probeer ik een stukje van mijn wereld te laten zien, door muziek. Mijn muziek. Muziek die iets bij mij teweeg brengt. As large as the world is, as diverse is the music that exists in this world. In Musical Monday I will try to show a piece of my world, with music. my Music. Music that moves me. 

Ik kan het niet laten om weer te bloggen over een retro-swing liedje dat ik geweldig vind. Soms heb je het dat als je naar een nieuw album luistert je niet alles hoort dat het je te bieden heeft. Je kunt je een oppervlakkige mening vormen van de sound die het op je overbrengt, maar dat is ook alles. Meestal moet je in een album groeien, het leren kennen. Dit was ook zo bij het album Word Play van Kormac. Misschien omdat ik op dat moment zoveel nieuwe muziek aan het uitproberen was. Misschien omdat er zoveel verschillende soorten liedjes op staan. Sommigen zijn niet helemaal naar mijn smaak. En sommigen zijn juist enorm goed. Eén van de beste liedjes die op dit album staan is "Big bad trumpet player", waarin vintage geluidsfragmenten worden gebruikt die gemixt worden met geweldige trompet riffs en andere samples. 
I can't help but blog once again some retro-swing song that I adore. Sometimes when you listen to a new album you don't take in all it has to offer. You can give a shallow opinion of the sound it brings over, but that's about it. Most of the times an album has to grow on you. This has also been the case with the albus Word Play from Kormac. Maybe that's because I had been trying so much more new music at the same time. Maybe it's because the album has very different kinds of songs on it. Some are not really my taste. And some are really good. One of the best songs on this album is "Big bad trumpet player" which uses vintage audiosamples that are mixed together with great trumpet riffs and other samples. 



zaterdag 7 april 2012

Tuin update: De lente is begonnen

Ja zeker, de lente is begonnen. Hoewel het er hier vanmorgen maar donker en grijs uitzag hebben we al wat prachtige dagen gehad. En dus begint het klaarmaken van te tuin voor het komende seizoen. En eerlijk is eerlijk: de tuin wordt misschien wel beetje bij beetje netjes, maar ook behoorlijk kaal.
Yes, spring has begin. Although it has been dark and grey this morning, we have had a few beautiful days. And so I am starting to get ready for this gardening season. And to be honest: the garden may get bit by bit more neat, it is rather bare also.

Spitten
Gelukkig heb ik ook de nodige fruitbomen en struiken in de tuin staan die nu allemaal beginnen met uitlopen. Dat geeft het allemaal wat meer kleur en leven. En bovendien zorgen die ervoor dat ik er steeds meer zin in begin te krijgen. Het is een belofte, voor alles wat nog komen gaat. 
Luckily I have some fruittrees and shrubs that now all start to get leafs and flowers. This gives it all a bit more color and life. And it makes me more inclined to work in garden. It's a promise for all that's going to come.

Tulpen om de lente te verwelkomen

vrijdag 6 april 2012

GeRAKt!

Een paar dagen geleden vond ik in mijn brievenbus een envelop afkomstig van Rebecca. Het was een erg leuk RAKje bestaande uit een beetje witte Catania voor mijn deken en een prachtige zelfgemaakte kaart. Helemaal mijn smaak.
Via deze weg, nogmaals: super bedankt!
A few days ago I found an envelope in my mailbox from Rebecca. In it was a very nice RAK, containing of a bit of white Catania for my blanket and a beautiful selfmade postcard. Very much my kind of thing.
By this way, once again: Super thanks!




donderdag 5 april 2012

Het boekenplankje

Sinds het lente is en het (af en toe) ook zo voelt, voel ik een enorme opruim, reorganiseer, alles-moet-anders drang. Onze tweede slaapkamer was ooit eens studeerkamer. Daarna werd het een bieb. Maar aangezien die kamer toch steeds meer een rommelhok werd wilde ik eigenlijk alle boeken die er stonden recht doen en ze de kamer in halen, zodat iedereen ze kan bewonderen en ik ze elke dag kan adoreren. Met het afbreken van de bibliotheek ging ook het schuine plankje verloren waar ik ooit eens in een opwelling had gecreëerd om onze grote Bijbel op te tentoonstellen. Lief die miste dit plankje en stelde voor om zo'n zelfde iets ook bij ons in de woonkamer te maken. Mooie boeken mogen immers ook wel eens mooi uitgestald worden. En dus ging hij aan de gang. En besloot daarna dat er een lichtje boven hoorde. Toen dat er eenmaal was moest het licht ook netjes weggewerkt worden. In plaats van een 'gewoon' plankje ervoor bedacht Lief dat we misschien de ruggen van een oude encyclopedie serie zouden kunnen gebruiken. Et voila!
Since it's been spring and it (sometimes) also feels like spring, I feel an incredible need to clean, reorganise and everything-has-to-be-different. Our second bedroom once was our study. Then it turned into a library. But since it started more and more to be a messy storageroom I wanted to move all books to the living room, in order to give them the treatment they deserve. This way everyone can admire them and I can everyday adore them. Together with taking down the library, I took down a shelf that I placed a bit slanting in order to exhibit our large Bible. Lief missed this shelf and suggested to make something like it in our livingroom. Beautiful books are worth it to be displayed beautifully. And so he started. And he deceided it needed a light above it. When that was finished, the light needed to be kept out of sight in a nice way. Instead of 'just' placing a board in front of it, he thought of using the back of some old encyclopedias. Et voila!


Ik vind het prachtig en ben er eindeloos blij mee. Links ligt de Bijbel, (opengeslagen bij Job, voor degene die het interesseren) en ernaast ligt het boek Met hoepelrok en pruikentooi. De 18e eeuw bezien in 18 novellen. Een boek uit 1941 en dat net als de Bijbel afkomstig is uit de collectie van mijn opa. De collectie op dit speciale plankje is overigens wisselend.
I love it and I am endless happy with it. On the left side is the Bible (open at Job, for those who are interested) and next to it is the book Met hoepelrok en pruikentooi. De 18e eeuw bezien in 18 novellen (which translated means something like: With crinoline and dress wig. The 18th century in 19 novellas). It's a book from 1941 that I got, just as the Bible, from my granddad. The collection on this special shelf is variable, by the way.

dinsdag 3 april 2012

Show n tell: Omslagdoek

Eind maart is de tijd van niet één, maar twee jarige oma's. En nadat ik voor de ene oma de verassingen bijna klaar had, kon ik dus meteen voor de volgende beginnen. Oma's zijn altijd moeilijke personen om een kado voor te bedenken. Maar toen ik bezig was met mijn granny poef kreeg ik een visioen van een gegranny'de omslagdoek. En dus laste ik even een pauze in van blokjes in het rond, naar blokjes in een driehoek.
Gisteren mocht ze het openmaken en dus mag ik het nu ook hier laten zien.




End march is the time of not just one, but two grandma's that have a birthday. And after finishing one surprise for one grandma, I could start for the second grandma. I think grandmothers are particularly difficult to think of a present. But when I was working on my granny pout I got a vision of a granny-ed shawl. And so I took a break from making blocks in the round, to making blocks in a triangle.
Yesterday she got to open it, so now I can show you.

maandag 2 april 2012

Musical Monday: Dragonette

Zo groot als de wereld is, zo divers is de muziek die op deze wereld bestaat. In Musical Monday probeer ik een stukje van mijn wereld te laten zien, door muziek. Mijn muziek. Muziek die iets bij mij teweeg brengt.
As large as the world is, as diverse is the music that exists in this world. In Musical Monday I will try to show a piece of my world, with music. my Music. Music that moves me. 



Morgen komt officieel "Let it go", de nieuwe singel van Dragonette uit. Maar die is natuurlijk al overal te horen. En aangezien ik Dragonette best wel een beetje heel erg cool en goed vind wil ik dit heuglijke nieuws natuurlijk eventjes delen.
Tomorrow is the official release of the new Dragonette Single "Let it go". But ofcourse you can listen it everywhere already. And since I really, kindda, sortof think Dragonette is cool and good I would like to share this happy news. 



Veel over Dragonette zelf weet ik eigenlijk niet. Hun website heeft niet eens een biografie. Last.fm vermeld dat de band, die voornamelijk bestaat uit Canadezen nu in London woont. Misschien dat ik ze daarom zo heerlijk no-nonsense vind.
There isn't to tell a lot about Dragonette. Their website doesn't even feature a biography. Last.fm does say that the band, that is mainly made up of Canadians, currently lives in London. Maybe that's why I think they're so lovely no-nonsense. 

De meesten kennen Dragonette waarschijnlijk van hun zomerhit "Hello" die ze met Martin Solveig (met die domme video). Verder zijn ze in Nederland niet zo heel erg bekend. Ze maken electropop liedjes die meestal erg uptempo zijn en mij erg vrolijk maken.
Most of you might know Dragonette from their summerhit "Hello" they had with Martin Solveig (with that dumb video). They aren't that much more known in the Netherlands than that. They do make electropop songs that are mostly uptempo and do make me happy.