vrijdag 24 februari 2012

Water

Als ik-ben-best-wel-zelfstandig tiener kreeg ook ik kleedgeld. Officieel om mij te leren omgaan met geld, maar natuurlijk kon ik dat eigenlijk al best wel goed. Maar ik kreeg geld en mocht lekker zelf bepalen waar ik het aan uitgaf. En dat uitgeven, deed ik dan ook graag.
Waar ik niet op gerekend had was dat er meer soorten kleding waren dan alleen die hippe broek of dat coole topje. En dus leerde ik toch nog iets. Ik moest ook mijn geld uitgeven aan dingen die helemaal niet zo leuk waren. Ondergoed en sokken bijvoorbeeld.

Na deze wijze les van mijn ouders te hebben meegekregen was ik op alles voorbereid. Als je eenmaal geld hebt, dwingt alles en iedereen je om het uit te geven. Ben je aan het sparen voor een vakantie, dan gaat de wasmachine kapot. En wilde je eigenlijk net iets leuks voor jezelf kopen, komt de belastingdienst wel aankloppen. Kortom: je geeft veel geld uit, en hebt er weinig plezier van, maar je kunt er niet omheen. Lief en ik hebben vaak van die momenten. Deels omdat we nu eenmaal niet zoveel geld hebben, deels omdat we in pech-momenten rijk zijn.



Zo ging deze week onze waterkoker kapot. De raampjes gingen lekken en zorgden voor een gezellige kortsluiting. Waterkokers behoren ook tot bovenstaande teduurweinigfun categorie. Maar er moest dus wel een nieuwe komen. Nu klink ik misschien een beetje snobbistisch, maar die waterkokers van een tientje van de Hema die wilde ik dus niet. Te groots, te plastic, te lelijk.


 En dus togen wij naar het winkelcentrum Internet. Ik had nooit verwacht dit in 2012 te moeten bekennen: ik was verbaasd wat er daar allemaal te koop was. Waterkokers van meer dan honderd euro, voorzien van instelbare watertemperatuurstanden, verlichtte waterpijlmeters, hokuspokus dat ervoor zorgt dat je nooit kalkaanslag hebt, lcd-schermen en natuurlijk de meest hippe vormgeving. Maar ook, en toen kwam mijn snobbige kant nog iets verder naar voren: een warmwatertap. De natte droom voor elke thee liefhebber. Een tap waarop je kan aangeven welke temperatuur het water voor je thee moet zijn. Want groene thee trek je natuurlijk op 80 graden en witte thee maar op 70. Een apparaat dat precies genoeg water voor je thee geeft, zonder dat je eerst een waterkoker moet aanzetten. Een apparaat dat zo rete-hip is, dat ik bijna dacht: daar heb ik wel een unit voor over. Bijna. Want miljonair zijn we ook bijna. 

Het nieuwste pronkstuk in huize Ons


Uiteindelijk namen we genoegen met deze nieuwe, supercoole, mega hippe, ulta mooie waterkoker. Het kookt. En ik ben er nog blij mee ook. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen