zondag 29 januari 2012

Winterkool

De winter geeft altijd een rustpunt op de tuin. Nu heb ik daar niet zoveel probleem mee. Het geeft je de gelegenheid om even alles op te ruimen, alles klaar te maken voor een volgende intensieve lente en even op adem te komen. En soms is het even jammer. Als het weer eens regent, de grond bevroren is (vorig jaar dan) en je dus helemaal niets kunt is het wel eens jammer dat je niet lekker aan het werk kan, een frisse neus kunt gaan halen en weer eens flink de handen uit de mouwen kunt steken.

Winter always provides some rest from gardening. I don't really have a problem with that. It gives the opportunity to clean up, get ready for a next intensive spring. And sometimes it is a pitty. When it's raining again and the soil is frozen (last year, that is)  so you can't do anything with it, it is a pitty you can't start to work and get some fresh air. 

Er zijn twee dingen waar ik toch elke keer weer voor terug kom. Niet alleen omdat het nu eenmaal moet, maar ook omdat het zo fijn is: kool. Spruiten, maar voornamelijk boerenkool. Omgeven door verder een bijna leeg stuk tuin staat boerenkool de hele winter fier overeind. En ze is zo mooi. Ja, echt.

There are two things that make me go back. Not only because I have to, but also because it is nice: cabbage. Brussles sprouts, but even more so kale. Surrounded by an almost empty garden kale stands up tough all winter. And it is pretty. Yes, really. 



Boerenkool is bovendien één van de weinige gerechten die zowel Lief als ik met liefde eten. En dus staat er op de tuin flink wat boerenkool. En dus mag ik ook in te winter af en toe wat komen plukken. Even ontsuffen. En daarna flink de handen uit de mouwen steken in de keuken.

Kale is also one of the few things both Lief and I love to eat. So there is quite a lot of kale in my garden. Also I can go to my garden during winter sometime to pick some. Un-dull for a while. And then work some in the kitchen. 




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen