vrijdag 13 januari 2012

Borduurinspiratie, een tribute

Anderhalf jaar geleden, tijdens de grote opruim-verhuizing van mijn opa en oma kreeg ik alle handwerkspullen. Oma had ons in onze jeugd voorzien van vrolijke, warme truien in welk thema wij maar wilden. 
De 'erfenis' bestond echter niet alleen uit breinaalden (en haaknaalden, de geboorte van een obsessie) en resten wol. Na zijn VUT was opa begonnen met borduren. Bij hun thuis hingen schilderijen die, werd mij pas laat verteld, niet geschilderd of gedrukt waren, maar hand geborduurd door opa. En nog meer, hij had ze zelf ontworpen.

One and a half year ago, during the great move of my grandparents I got all their handicraftsupplies. Oma (granny) had knit us joyful, warm sweaters in whatever theme we wished for, during our youth. The heritage not only contained knitting needles (and crochet needles, the birth of an obsession) and scraps of wool. After his pension opa started embroider. At their home there were always paintings that, as I was told later, weren't painted or printed, but hand embroidered by opa. And what's more, he had designed them himself.

Opa's Gaugin werkstuk



In mijn erfenis zat een grote tas met het label 'Gaugin'. Nadat ik die één keer had bekeken besloot ik dat zoiets toch misschien wel iets te hoog gegrepen was. En ik schoof het opzij. In de zomer, terwijl ik maar liefst twee weken vakantie had moedigde Lief mij toch aan om een beginners borduurpakketje te kopen. Een zwart-wit afbeelding van Jip en Janneke op grof borduurmateriaal. En ik begon ijverig. Het begon zelfs ergens op te lijken. Tot Babel er het zijne van dacht en het degradeerde tot een kauw lap.

In this heritance there was a huge bag labled 'Gaugin'. After seeing it once I deceided that something like that might be somewhat overly ambitious for me. And so I put it aside. During my two week summer vacation Lief encouraged me in buying a beginners embroidery-set. A black and white image of Jip and Janneke on a very rough fabric. And I started deligently. It even started to look like something. Until Babel degraded it to a chewing cloth. 


Detail


Gisteren besloot ik om toch opnieuw te beginnen. Ditmaal op een restlapje van de erfenis. En stiekem toch nog even te kijken naar al dat prachtigs dat daar ligt tot ik met pensioen mag. Want ik heb nog wel even nodig om te oefenen.

Yesterday I decided to start all over. This time on a scrap from the aforementioned inheritance. And to secretly take another peek at al that lovelyness that is waiting there for my pension. Because I will need some time to practice. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen