zaterdag 31 december 2011

Tunische pannenlap Show 'n Tell

Op de valreep vóór het nieuwe jaar een kleine show van een nieuwe techniek. Voor Sinterklaas kreeg ik van mijn moeder een tunische/tunesische haaknaald. En na wat uitgeprobeer, uithalen, opnieuw bolletjes winden en nog maar eens proberen viel het kwartje. Ik besloot er een pannenlap van te maken. Wij hebben daar een eindeloos gebrek aan en er eentje maken staat al sinds jaar en dag op mijn to-do lijstje. Eentje is wat weinig, ik weet het. Ik wil er nog wat bij maken, in andere maar wel passende kleurcombinaties. Maar dus wel een ta-dah waard. Een kleintje dan.


Tunisch haken zorgt voor een opkrullende rand die ik er nog niet helemaal uit heb weten te krijgen, vandaar dat ik m nog even vast moet houden. 

woensdag 21 december 2011

Kerstpakket swap

Op de Priegelaars groep van Ravelry werd al best een tijd geleden de kerstpakketswap georganiseerd. Gewoon, omdat veel mensen er geen krijgen. Omdat ze huisvrouw zijn. Of omdat ze een stomme baas hebben.
Nu ben ik geen huisvrouw. En dit jaar bleek mijn baas niet stom te zijn. Maar een kerstpakket, daar ben ik altijd wel voor in.



Gisteren arriveerde een enorme doos, prachtig verpakt in een kerstig papiertje. En nadat ik eindelijk thuis kwam een avond werken mocht ik die doos openmaken. Tot mijn verbazing zat de doos gewoon helemaal vol. Allemaal kleine en grote kadootjes, alles ingepakt.


Ik wist eigenlijk niet zo goed waar ik moest beginnen. Maar toch begon ik aan het uitpakken. Een enorm karwij   ;-)  En wat kwam er allemaal tevoorschijn?


Sowieso een gezellig mandje. Nu decoratief gebruikt voor al het eten en drinken dat er tevoorschijn kwam. Ik kan het niet allemaal navertellen wat het allemaal was. Crackers, van die Italiaanse stengels, tortellini (die zijn al soldaat gemaakt) mango en lychee sapjes, noodles, bakmix voor amerikaanse muffins, annanas, vlaaivulling. Ik vergeet vast een hele hoop. Ik zou eigenlijk willen zeggen: kijk maar op de foto. Maar er zat zo veel in, dat er ook veel dingetjes achter van alles staat dat je niet alles (even duidelijk) op de foto kunt zien. 


 Babel showt hier wat er verder nog in zat: twee bollen drops delight (heerlijk zacht en erg leuke kleurtjes), een tafelkleed, een 'kerstboom', een waxinelichthouder en cupcake vormpjes. Omdat de doos zo groot was heb ik hem op de grond laten staan en ben er naast gaan zitten. Dit oefende op Babel een grote aantrekkingskracht uit. Hij stak overal zijn neus tussen en in en heeft er voor gezorgd dat het pakpapier degelijk in snippers werd gescheurd. Zonder hem had ik het niet gekund.

En als klap op de vuurpijl een zelfmaakkado. Een kerstboom van vilt met lichtjes er in.


Ook hier weer even: Yolanda BEDANKT.

Wat heerlijk toch, kadootjes uitpakken. En nog eens extra zo met kerst. Wij hoeven in elk geval de komende weken geen boodschappen meer te doen. En weet je wat het leuke is? Alles wat er in zit lust ik of het lijkt me lekker. Dat gebeurt nou nooit bij een echt kerstpakket, zelfs niet als je baas echt om je geeft.

vrijdag 16 december 2011

Piek

Soms heb je van die dingetjes. Van die iebelige, kriebelende, nagging dingetjes. Die voor jou nou eenmaal zo moeten. En niet anders. Want als ze niet zo zijn, gaat het iebelen, en kriebelen, en naggen. Je kunt me raar vinden om mijn iebeltjes. Dat ben ik ook.

Eén van die dingetjes is dat ik er niet tegen kan als er iemand, inclusief ikzelf, aan mijn voeten zit. Ik heb hoogpolige badkamer matten, zodat ik mijn voeten niet hoef af te drogen. Romantisch voetjevrijen zit er voor Lief niet in. Teenslippers, hip of niet, komen niet tussen mijn tenen.

Nog zo'n ding is dat ik vind dat hand- en theedoeken zo gevouwen horen te zijn en zo opgeborgen dat de vouwlijn naar jou toe ligt. Dat je dus altijd maar één theedoek pakt, en niet drie lagen van twee theedoeken.

Nog zo iets is mijn afkeer van de traditionele kerstboompiek. Van die glazen met hobbeltjes en bobbeltjes die dan uitmondden in een lullig sprietje. Zo'n piek stompt de kerstboom af. En dat terwijl een de piek de kroon is van de kerstboom. Lang, lang geleden waren mijn ouders creatief en maakten een grote hoeveelheid brooddeeg. Daarvan bakten ze kerstboomhangers. Rondjes met kerstmannetjes, sterretjes en een gigantische piek. Een prachige ster, aan een lang stokje en voorzien van prachtige rode linten die pappa dan elk jaar om de bovenste tak van de kerstboom wond om hem vast te maken. Tja, logisch dat zo'n stom dingetje dan niet meer voldoet.
Voorgaande jaren probeerde ik het. Een piek vinden. Eentje die anders was dan dat gehobbelde en gebobbelde, zielige geval dat normaal gesproken in de winkels ligt. Maar het lukte nooit. En daarom vallen we elk jaar terug op onze eigen, eigenzinnige piek. Ontstaan uit een creatieve kronkel van het brein van Lief. Mag ik u voorstellen aan kerstboompinguinpiek:


Prinsheerlijk en altijd vrolijk hangt kerstboompinguinpiek nu al voor de vierde maal op rij in onze kerstboom. Vanwaar hij alles kan overzien. En omdat hij het altijd zo voortreffelijk doet ben ik dit jaar maar opgehouden met zoeken.

Je kunt me raar vinden om mijn iebeltjes. Dat ben ik ook. Maar welke iebeltjes heb jij eigenlijk?

woensdag 14 december 2011

Doos

Enige tijd geleden meldde ik me aan voor de 'Ieder wat wils' groep op Ravelry. De bedoeling is dat er een doos, gevuld met handwerk gerelateerde dingen op reis gaat door het land. Hij komt bij iemand aan, die daar wat dingetjes uithaalt, voor dezelfde waarde er weer dingetjes instopt en hem vervolgens opstuurt naar de volgende. Het is al best een tijdje geleden dat de doos op reis ging en ik was recentelijk de één na laatste bij wie de doos mocht logeren.


En dit is wat ik er uit haalde.
Een prachtig projecttasje met een opdruk van Alice in Wonderland tekeningen van Teniel.
Twee bollen rode wol, heerlijk zacht.
Een bol paars met zwarte Noro sokkenwol.

Het projecttasje is, zelfs al op de foto, meteen in gebruikt. De anderen liggen nog even mooi te wezen in mijn 'stash' (ja zelfs ik heb er eentje). De sokkenwol ligt te wachten tot mijn tweede paar af zijn (de eerste sok is bijna af) en het donkerrode wacht nog een bestemming. Iemand suggesties?

zaterdag 10 december 2011

Ode aan de elfen


Mijn eigen persoonlijke Sint verwende mij dit jaar niet alleen met een elektrische deken (heeeerlijk) maar ook met een speciale uitgave van the Spiderwick Chronicles. (Later vast meer, ik heb ze nog niet allemaal uit). Ik kon niet anders dan denken aan het grote mysterieuze elfenboek dat altijd in het nachtkastje van Opa lag. Later kreeg ik dit prachtige boek van hem, omdat ik het zo mooi vond. Hier een kleine ode aan dit betoverende boek en zijn illustratoren.
Alan Lee

Brian Froud



Het boek Elfen (of Faeries) is een co-productie van twee van de in mijn ogen beste fantasy illustratoren van dit moment: Brian Froud en Alan Lee.

Brian Froud


Brian Froud maakt nog steeds veel boeken in de trant van Elfen. Runes of ElflandGood Faeries Bad Faeries maar is het meest bekend voor zijn werk (samen met zijn vrouw Wendy) voor films als Labytinth en The Dark Crystal. Overigens ben ik ook de trotse bezitter van een gesigneerd exemplaar van The Runes of Elfland.

Brian Froud

Alan Lee is het meest bekend eigenlijk voor zijn artwork voor Lord of the Rings. Hij maakte al illustraties voor een speciale uitgave van de boeken en werd aan de hand hiervoor gevraagd om ook mee te werken aan de films. 

Alan Lee
Websites:
World of Froud
Pathway through enchanted lands
Alan Lee




maandag 5 december 2011

Sint Show 'n Tell

Ik ben gek op Sinterklaas. Het feest, de gezelligheid en de surprises die er meestal bij ons gemaakt worden. De scherpe gedichtjes, de humor, de ironie. Elk jaar vieren we Sinterklaas met erwtensoep, pepernoten, kaarsjes en een wasmand vol met kado's. Vorig jaar, niet lang voor Sint begon ik met haken. En ik wilde voor iedereen wat maken. Maar zo snel was ik niet. En dus moesten bijna alle kado's teruggegeven worden en afgemaakt. Gedurende het jaar kwamen ze weer terug bij hun uiteindelijk eigenaar. Afgezien dan van de riem. En ik schaamde me. En schaamde me. En schaamde me. En probeerde om die riem, die inmiddels goed weggestopt zat zodat ik hem niet meer zou zien, ook te vergeten. Maar ja, Zusje vergat het vast niet. En ik dus ook niet. En dus besloot ik m voor deze Sinterklaas af te maken.

Et voila!